Studentka medycyny...

Jeszcze tylko 4 dni...

2012-02-09T11:36:00.004+01:00

... i DO ROBOTY!

Siedzę i ogarniam plan na nowy semestr. Zapisuję wszystko w kalendarzu, sprawdzam strony internetowe zakładów, rozpiski zajęć, plany ćwiczeń, seminariów i wykładów...

Jednocześnie przypominam sobie, jak bardzo nie lubiłam fizjologii, a teraz od razu od początku semestru będę musiała CODZIENNIE przez 3 tygodnie uczyć się patofizjologii. I nakręcam się na ciężką harówę z farmakologii. I zastanawiam się, po jaką cholerę jestem zapisana na dwa fakultety, które kończą się w poniedziałek i wtorek o 18.00, skoro w środę i tak będę kończyć o 19.00 i w czwartek tak samo... Dobrze, że chociaż weekend będzie mi się w piątki o 15:30 zaczynał...

Trochę bardzo mi się nie chce, uwielbiam te kończące się już ferie, te godziny w łóżku z książkami Pilipiuka, z termosem z herbatką, z serialami. Staram się na maxa odmóżdżyć, żeby na świeżo obciążać swój umysł natłokiem informacji, ale nie wiem, czy 2 tygodnie wystarczą mi na zupełne wyzerowanie...

A na koniec ze wszystkimi, którzy jeszcze nie widzieli, chcę się podzielić moim wczorajszym znaleziskiem. Idealne podsumowanie studiów medycznych :)

P.S. Fragment opowiadania "Dzwon Wolności" z najnowszej książki Pilipiuka "Aparatus". Za ten właśnie lekki czarny humor go uwielbiam! :)

-Zatem jeśli twoja ręka grzeszy, utnij ją. - Dawny komunistyczny agitator przeżegnał się nabożnie, a potem położył prawą dłoń na pniu. - Albowiem lepiej ci będzie bez ręki wejść do królestwa eee... - Nie pamiętał, co jest dalej, ale nie miało to już większego znaczenia. (...)

Uderzył tylko raz. Zabolało, ale znacznie mniej, niż się tego spodziewał. Przez chwilę patrzył na odciętą dłoń leżącą na ściółce, a potem usiadł, oparł się ciężko o pień drzewa i przeżegnał kikutem. Zachlapał przy tym oko, ale go to nie obeszło.

Error.

2012-01-24T15:22:00.004+01:00

Bateria rozładowana...

Aby nadal korzystać z urządzenia, wrzuć do cholery jasnej na luz i olej egzamin.

Źródło

2

2012-01-20T21:39:00.002+01:00

Dwa popołudnia. Dwie knajpki. Dwa rodzaje jedzenia. Dwie fantastyczne ekipy. Dwa babskie popołudnia, ploteczki, śmiechy, rozmowy o paście do zębów, rozmowy na poważne tematy...

I od razu człowiek wie, że żyje :)

Wielkie odliczanie!

2012-01-18T14:22:00.002+01:00

Kolejne kolokwium z patomorfologii za mną. Tak się rozpisałam na pytania otwarte, że aż ręka mnie boli. A to znak, że zdałam, pytanie tylko na co :)

Jeszcze tylko 8 dni i egzamin z biologii medycznej dzielą mnie od ferii, upragnionych, odmóżdżających (już ja się o to postaram!), relaksujących...

No i nie dał trzy minus!!!

2012-01-12T14:51:00.002+01:00

Pani doktor dała PIĘĆ. :)

WEEEEEEEEEEEEEEEEEKEEEEEEEEEEEEEEEEEND!

Sinus cosinus, daj Boże trzy minus...

2012-01-12T07:53:00.001+01:00

... z ustnego egzaminu z historii medycyny.
Amen.

Ogarnięcie

2012-01-05T18:39:00.005+01:00

Moim zdaniem, "ogarnięcie" to słowo klucz na studiach medycznych.

Ogarnięcie materiału.
Ogarnięcie nawału zajęć i obowiązków.
Ogarnięcie SIĘ.

Jeśli rypnie się ostatnie, rypną się pozostałe. I u mnie właśnie się rypie... Nie mogę się ogarnąć, nie mogę znaleźć motywacji, żeby siedzieć z nosem w parazytologii, propedeutyce onkologii i HISTORII MEDYCYNY :/ Te trzy przefascynujące przedmioty zaliczam w przyszłym tygodniu, a zmusić się do nauki, że tak powiem, ni chu-chu... :/

Byle do ferii, byle do ferii, byle do ferii, byle do ferii, byle do ferii...

***

Anegdotka z zajęć z patomorfologii. O profesorze Krusiu - to już ustala poziom dowcipu ;)

Do pracowni patomorfologii trafia tak wypełnione skierowanie:

Co na to wkurzony pan profesor?
Na druczku do wpisania wyniku badania pisze: "TAK, TO JEST ŚLEDZIONA."

Love it! :)

Postanawiam, co następuje...

2011-12-30T13:34:00.013+01:00

Może być Polska, może być Europa, może być świat. Póki co nie wymagam :)

********************************************************************************

Bez względu na ilość roboty na studiach...

********************************************************************************

Challenge accepted! :)

********************************************************************************

Gdzieś mam nawet je na kartce wypisane :)

********************************************************************************

Może włoski?

********************************************************************************

Lots and lots and lots of them!!! :)

********************************************************************************

Niemedycznych. I medycznych, ale z ginekologii i położnictwa.

********************************************************************************

Może by tak kolekcję Pilipiuka uzupełnić? :)

********************************************************************************

I TO JEST DLA MNIE NAJWAŻNIEJSZE!!!

Źródło: 2012-wishes.tumblr.com

Wesołych Świąt!

2011-12-25T14:12:00.002+01:00

Nie lubię pisać ogólnych życzeń, takich, które mogę w smsie wysłać do wszystkich w książce telefonicznej. Więc tego nie zrobię. W zamian zacytuję wierszyk, który dostałam od koleżanki zamiast życzeń:

Białe wąsy, biała broda,
tylko śniegu nie ma - szkoda!
Iskry sypią się spod sań,
po asfalcie jedzie drań!
Bo Mikołaj dziś nie w sosie,
Elf przeleciał mu gosposię.
W ramach zemsty dziad brodaty
puknął wszystkie inne skrzaty!
Renifery oburzone,
bo ich tyłki też ruszone.
Tak więc życzę najlepszego -
by Mikołaj Ci nie "tego" :)

I bardzo ważna rada na koniec:

Nie mieszaj piwa i wódki,
bo zarzygasz sobie butki! :)

HO, HO, HO, MERRY CHRISTMAS!!! :)

Damn you, medicine!!!

2011-12-11T14:03:00.005+01:00

Zmęczenie materiału (czyt. mojej megaobciążonej tkanki mózgowej) sięga powoli zenitu. Codzienne wstawanie o 5:55, dojeżdżanie do szpitala na internę, dodatkowo 3 kolokwia w 2 tygodnie (patomorfa, mikroby i interna właśnie) dają mi się we znaki. Próba odespania całego tygodnia w weekend kończy się potwornym bólem głowy w niedzielę - tak, tak, właśnie teraz czuję, jak rozsadza mi czaszkę...

Marzę tylko, żeby ten tydzień już się skończył. Bo po nim będą 2 tygodnie wolnego. To bardzo dużo czasu na to, żeby nauczyć się na zaliczenie z parazytologii, egzamin z historii medycyny, zaliczenie z propedeutyki onkologii, dużo czasu na napisanie durnej pracy, którą każą mi pisać, bo nie było mnie na wykładach z propedeutyki właśnie.

Jeszcze chyba nigdy w trakcie mojej trzyipółletniej kariery studenckiej tak bardzo nie tęskniłam za feriami. Po sesji mam zamiar utonąć w fotelu z naręczem książek mojego ukochanego Pilipiuka i kubkiem herbaty, a od czasu do czasu kopsnąć się na stok, żeby wreszcie nauczyć się porządnie jeździć na nartach.

No, ale to dopiero za półtora miesiąca...

***

Zajęcia kliniczne z interny póki co bardzo mnie rozczarowują. Cały czas mam chaos w głowie, żaden z asystentów, na których trafiłam czy to na pediatrii czy teraz na chorobach wewnętrznych, nie potrafił zrobić wszystkiego PO KOLEI. Ciągle tylko jesteśmy uczeni jakichś pojedynczych rzeczy, a wymaga się od nas dokładnego schematu dokładnego badania. Oczywiście przed następnym piątkiem będę musiała sama się tego nauczyć, znowu zresztą z książek i tylko w teorii...

Trafiłam na bardzo specyficznego asystenta. Pan doktor jest kardiologiem, bardzo doświadczonym i z długim stażem pracy. Ma bardzo dużą wiedzę, ale też bardzo żenujące podejście do pacjenta. Przykład? 73-letni mężczyzna zgłosił się do szpitala, bo czuł bóle w klatce piersiowej, kołatanie serca i osłabienie. Zdiagnozowano u niego migotanie przedsionków. Lekarz przeprowadza z nim przy nas wywiad, w pewnym momencie mówi: "A pan miał robione angio CT, tak?". Pacjent odpowiedział, że tak, syn mu załatwił. Dr: "I nic nie wykazało, prawda? Ale znowu pan ma mieć angio CT robione?". Pan powiedział, że syn się martwi i mu załatwia prywatnie to badanie. Wywiad trwa dalej, po czym w pewnym momencie nie dość, że dr sugeruje pacjentowi wprost, że jest hipochondrykiem i lubi te swoje dolegliwości, bo wszyscy się na nim skupiają, jak na nowonarodzonym wygłupiającym się dziecku, to wypala z tekstem: "Nawet sterroryzowany chorobą ojca syn lata i załatwia różne badania, bo a nuż kochany tatuś dzisiaj umrze...". Przez cały dzień chodziłam zniesmaczona, zażenowana i potwornie wkurzona tą sytuacją.

Następnego dnia nasz doktor był zajęty, więc nasza grupa trafiła na obchód z panem profesorem. Profesor stanowi idealne przeciwieństwo naszego asystenta - miły, uśmiechnięty, potrafi porozmawiać z pacjentem, opowiada przy okazji o tym, które ryby i oleje są dobre, wtrąca anegdotki, nie stresuje studentów, śmieje się razem z nimi, znaczy nami :) Ogólne wrażenie zrobił na mnie piorunujące, po wyjściu z sali jedyne, co mogłam powiedzieć, mając na myśli dzień poprzedni, to: "Można? Można!". Można być miłym dla pacjenta, można mu nie ubliżać, można być świetnym specjalistą bez chamstwa i hmmm... prostactwa?

***

Wracam do mikrobiologii. W środę kolokwium z bakterii beztlenowych i jeszcze jakichśtam innych, grzybów i ANTYBIOTYKÓW! :/ Trochę tego sporo, pociesza mnie tylko fakt, że nasza doktorantka jest miła i pyta o rzeczy naprawdę ważne.

***

Na koniec mała porcja ciekawostek z podręczników, która wywołała u mnie uśmiech podczas mozolnego zakuwania na zaliczenia. Enjoy!

1. "Drugą postać zakażeń MAC (kompleksu Mycobacterium avium i M. intracellulare) obserwuje się u starszych, niepalących kobiet. U pacjentek tych pojawiają się nacieki w płacie języczkowym lub środkowym płuca, widoczne w obrazie radiologicznym z towarzyszącymi rozstrzeniami oskrzelowymi. (...) Sugeruje się, że występuje głównie u pedantycznych, starszych pań, które permanentnie powstrzymują odruch kaszlu, co prowadzi do nieswoistych zmian zapalnych w płucach i predysponuje je do nadkażeń prątkami MAC. Choroba ta jest określana jako zespół Lady Windermere (od głównej postaci w sztuce Oskara Wilde'a)." Mikrobiologia, Murray

2. "Nie ma jednak możliwości uniknięcia ryzyka: wygląda na to, że cokolwiek robimy w naszym życiu, co jest formą radości życia, okazuje się albo nielegalne, albo niemoralne, albo tuczące, albo nawet - co najbardziej przygnębiające - może być kancerogenne." Patologia, Robbins

3. "Zmiany zajmują typowo śledzionę, tworząc liczne białe ogniska (tzw. śledziona o przekroju chłopskiej kiełbasy)." Patomorfologia kliniczna, Kruś

Happy birthday!!!

2011-11-28T22:38:00.003+01:00

Dzisiaj mój blog skończył 2 latka!!!

Umie już budować wieżę z 3-4 klocków, schodzi ze schodów krokiem dostawnym i mówi zdaniami 2-3 wyrazowymi ("Mama, daj śtetośkop!!!" ;)

Źródła zdjęć: 1 2

Kilka spostrzeżeń

2011-11-28T20:43:00.006+01:00

Przez ostatnie kilkanaście dni gdzieś tam w tle w mojej głowie kołatały się myśli, związane z poprzednim postem i dyskusją, jaka po nim się wywiązała.

Jakby na zawołanie usłyszałam któregoś dnia, że na mojej uczelni blok z onkologii trwa AŻ 1 tydzień. 6 lat studiów, 12 semestrów, 3 tygodnie diagnostyki laboratoryjnej, 2 tygodnie parazytologii, 1 tydzień onkologii.

Myślę, że po zapoznaniu się ze statystykami, Anonimowy, który tak bardzo się bulwersował moją niechęcią do dokładnego wykucia cyklu rozwojowego jakiegoś pierwotniaka, który powoduje kilkadziesiąt ZACHOROWAŃ (o zgonach nie wspominając) rocznie, przyzna mi rację, że to jest jakaś organizacyjna porażka.

Gorzej - jest to po prostu totalna ŻENADA. Ale cóż - mam narysowane bakterie w zeszyciku, tak samo jakieś tkanki z histologii barwione na milion sposobów, kazano mi się uczyć wykrywania jakichś dziwnych związków na chemii, których ani nazwy, ani wzoru, ani tym bardziej PO CO kazali nam je wykrywać, oczywiście nikt nie pamięta, i głupich i nieprzydatnych w praktyce definicji na socjologii i psychologii. A kończąc te studia, będę miała stosunkowo znikomą wiedzę na temat drugiej najczęstszej przyczyny zgonów w Polsce.

Kurtyna...

Pruritus

2011-11-09T14:58:00.007+01:00

Nie wiem, czy tylko ja tak mam, ale od nadmiaru robactwa na parazytologii i bakterii we wszystkich możliwych postaciach jedzenia, wody i środowiska na mikrobiologii, popadam w malutką paranoję i wszędzie się wszystkiego doszukuję.

A czy w sałacie nie ma tasiemca. Albo czy ten mój ból gardła to się nie przerodzi w jakiś meningitis. Albo czy nie nawdychałam się jakichś bakterii na ćwiczeniach. A takie obrazki to już w ogóle przemawiają do wyobraźni: klik! Bleh!

A dzisiaj na seminarium o wszach wiele osób zaczęło się podejrzanie drapać po rękach i głowach, mnie też nagle wszystko zaczęło swędzieć :D

Co do parazytów to mam jeszcze jedno przemyślenie - PO-CO??? Nie chcę się uczyć o chorobach tropikalnych, o rozwoju robali, o wyglądzie jaj pod mikroskopem. Nie planuję wyjazdu do Afryki na misję, nie planuję pracy w laboratorium, guzik mnie obchodzą te wszystkie szczegóły! Owsiki, wszy, no i może tasiemce zniosę, bo to się rzeczywiście zdarza. Ale Leishmania? Albo Anisakis jakiś z Japonii czy innych Chin? :/

Jestem zmęczona, niewyspana (pomimo 8 godzin niezakłóconego snu) i znudzona - słowem: mam serdecznie dosyć trzeciego roku! :(

Anons :)

2011-11-04T16:03:00.002+01:00

Do wszystkich tych, którzy napisali lub planują napisać do mnie maila:

zostawcie, proszę, informację w komentarzu, że napisaliście, bo inaczej będzie tak, jak dzisiaj - wchodzę na pocztę studentkamedycyny@wp.pl, a tam czeka na mnie sporo maili, najstarszy z czerwca... :)

Jeszcze raz wszystkim dziękuję za czytanie, komentowanie i pytania - jakie to wszystko miłe! :)

Pomocna dłoń położnika. Z przeszłości.

2011-10-31T16:27:00.003+01:00

Myślę, że to obraz w sam raz na dzisiejsze Halloween ;)

MedTube.pl - Loading MedPlayer ... The player requires Flash Player plugin

W razie gdybyście nie wiedzieli...

2011-10-23T16:40:00.004+02:00

"W środowiskach o niskim poziomie intelektualnym istnieje zwyczaj wstrzykiwania do skóry chińskiego tuszu (tatuaż)."

Patomorfologia kliniczna, S. Kruś

:) :) :)

Źródło

Złote myśli

2011-10-23T15:12:00.003+02:00

Po pierwszym tygodniu pediatrii jestem szczerze zakochana w tej dziedzinie! Póki co (no właśnie... :) trafiali mi się cudowni mali pacjenci, którzy dawali się bez marudzenia obmacywać, opukiwać i osłuchiwać :) Zobaczymy więc, jaki będzie mój stosunek, gdy trzeba będzie ogarnąć jakoś takich małych urwisów lub płaczków :)

Nie wiem, czy wszyscy pediatrzy tacy są, ale nasi asystenci są GENIALNI - ciekawie opowiadają o różnych aspektach pracy, są bardzo dla nas mili i wyrozumiali, żartują i chyba naprawdę nas rozumieją. Dowód?

Dr 1: "Jak ja byłem na studiach, a uwierzcie mi - to nie było tak dawno, to robiłem zdjęcia ludziom dookoła, którzy spali. Jak tak na Was patrzę, jak walczycie z sennością, to aż mi się łezka w oku kręci" :)

Oto inne złote myśli prowadzących zajęcia:

Dr 1: "Czy wiecie, że opukiwanie zostało jako metoda badania wynalezione przez syna oberżysty? Jego ojciec, opukując beczki, sprawdzał ile alkoholu w nich jeszcze jest. Opowiedziałem o tym dzieciom na inicjatywie "Uniwersytet dziecięcy" i wiecie, czego się dowiedziałem? Że podobno nie wolno opukiwać chomików" :D

Dr 1: "O tym, jak rodzice nazywają zawartość pieluszki można by książkę napisać. O, a najfajniejsze jest, jak zaniepokojony rodzic dzwoni w nocy i mówi: "Panie doktorze, pierdzi jak stary"" :D

Dr 1: "Tam w kącie z tyłu są chyba jakieś toksyny, bo kolega odpływa" :)

Dr 2: Wymienia przyczyny wymiotów. Dochodzi do kolejnego - ostrego zapalenia ucha środkowego. "I to jest tak zwany zespół ucho - brzucho. Albo też otosraczka" :D

***

Historia medycyny? Seminaria wyglądają DOSŁOWNIE tak:

Źródło: http://www.atimetolaugh.org/sleeping-at-work.html
***

A tak z bardziej przyziemnych i mniej przyjemnych spraw - uczę się, a właściwie to z bólem ogromnym próbuję, do kolosa z patomorfologii. Bleh.

Lubię zaliczać :)

2011-10-14T13:44:00.005+02:00

Długie 3 tygodnie (3 DOPIERO-PIERWSZE tygodnie) już za mną.

Codzienne wstawanie o 6:15, później 2 godziny przysypiania na diagnostyce, wykłady, ćwiczenia, wykłady, ćwiczenia... Czuję się tak zmęczona, jakbym już ze 3 miesiące zakuwała po nocach, a wcale się jeszcze umysłowo nie przemęczam...

Miło jest wrócić do domu w piątek, sprawdzić pocztę i dowiedzieć się, że ma się już jeden przedmiot z trzeciego roku z głowy. I to na 4,0 ;)

Na pożegnanie z tym jakże fascynującym przedmiotem chcę pokazać, co rozbawiło mnie niemalże do łez na jednym z fascynująco usypiających seminariów o cukrzycy :) Mała rzecz, a potrafi obudzić, jak nawet kawa nie potrafi :)

A od poniedziałku? Fartuch, błękitny stetoskop i... PEDIATRIA!

Źródło zdjęć: "Diagnostyka laboratoryjna" J.J. Tomaszewski, wyd. PZWL :)

Medicine at last!

2011-09-29T14:34:00.003+02:00

Droga madkasiu! :)

Na szczęście tylko pierwsze zajęcia były tak merytorycznie tragiczne ;) Okazuje się, że diagnostyka może być ciekawa sama w sobie, a metody laboratoryjne różnicujące poszczególne choroby naprawdę mają sens i są logiczne :)

Fajne jest to ogarnianie białaczek, niedokrwistości i skaz krwotocznych :)

Seminaria jak to seminaria - nuda, czytanie prezentacji, oglądanie wyników. Ale kiedy się tak człowiek zagłębi w to wszystko, kiedy usiądzie, przemyśli, przetrawi i sobie rozrysuje, to się okazuje, że w trakcie tego bezmyślnego słuchania czytanej na głos prezentacji zostały przekazane ważne i istotne informacje :) I że po powrocie do domu i przejrzeniu swoich starych wyników badań rozumie się, że nie miało się w trakcie pobierania krwi anizocytozy, bo RDW było w normie ;)

Studia medyczne (a nie biochemiczno-biofizyczno-filozoficzne) uważam za rozpoczęte :)

Statystka part 4

2011-09-26T15:01:00.005+02:00

Wujek Google podpowiedział trzem osobom (a może jednej trzy razy? :), że gdy się wpisze:

"jestem studentem medycyny sympatia.pl"

to mój blog będzie wymarzonym miejscem dla spragnionego miłości delikwenta (lub raczej delikwentki? :)

***

Pierwszy dzień zajęć za mną. Zaczęło się od trzytygodniowego bloku z diagnostyki - póki co przeobłędnie nudnego. No bo ja przepraszam bardzo (a właściwie to wcale nie), ale nie interesuje mnie, jakim testom poddawane są laboratoria, w jakich ośrodkach te kontrole są przeprowadzane i w jaki sposób technicy lub analitycy kalibrują swoje machiny.

Dziękuję za uwagę.

Już jutro...

2011-09-25T10:52:00.001+02:00

... wracam na pole bitwy.

Oddawanie krwi

2011-08-15T20:58:00.003+02:00

Nosiłam się z tym zamiarem już od momentu skończenia magicznych 18 lat. Ale zawsze było mi jakoś nie po drodze: a to zajęcia, a to za daleko, a to nie ma czasu, a to nie ma ochoty, żeby ruszyć się z domu.

Dzisiaj przechodziłam obok ambulansu, więc postanowiłam wykorzystać to, że mam czas, mam okazję i zawsze miałam chęć podzielić się swoją krwią ;)

Niestety na chęciach się skończyło...

***

Żyłeczkę u mnie wyszukano? Wyszukano.

Igłę (rozmiar 16!) w tę malutką żyłeczkę mi wbito? Wbito.

Krew poleciała? Poleciała.

Ale w tak zabójczo żółwim tempie, że po 15 minutach mozolnego wyciskania jej spomiędzy mięśni, udało mi się zebrać marne 230 ml. I na tym etapie pielęgniarka mi podziękowała, bo krew w każdej chwili mogła zacząć tworzyć skrzepy. Podobno taki zabieg nie powinien trwać więcej niż 12 minut. I rzeczywiście u moich "sąsiadów", którzy nota bene usiedli na fotelach PÓŹNIEJ ODE MNIE (!!!) cały proces skończył się szybciej niż u mnie. I to z pełnymi 450 ml!!!

Mam niedosyt. Naprawdę, naprawdę chciałam komuś pomóc, ale niestety moje żyły i budowa ciała nie chciały współpracować. Damn.

To uczucie...

2011-07-12T16:02:00.004+02:00

Praktyki po drugim roku, przypuszczam, że nie tylko na mojej uczelni, odbywa się w przychodni u boku lekarza rodzinnego. Nie wiem, nie próbowałam, ale wydaje mi się, że to niezłe flaki z olejem.

Ja w tym roku po przenudnych 9 miesiącach z biochemią i fizjologią zupełnie nie miałam ochoty na 4 tygodnie nudy więcej, dlatego gdy koleżanka powiedziała mi o obozie, zdecydowałam się w ułamku sekundy...

... OBOZIE GINEKOLOGICZNO - POŁOŻNICZYM!!! :)

Wróciłam do domu już po tygodniu, bo i tak musiałam na chwilę wrócić do miasta, a dodatkowo nadwrażliwość typu I ;) przypomniała mi o sobie w miejscu, gdzie mieliśmy zakwaterowanie :)

***

Dzień pierwszy: widziałyśmy z koleżanką cięcie cesarskie. Co prawda z dystansu, ale jednak :)

Dzień drugi: na ginekologii. Świetna, młoda pani doktor genialnie tłumaczyła, co można było zobaczyć na ekranie USG. Widok 16-tygodniowego malucha, bawiącego się stópkami - bezcenny!

Dzień trzeci: dzień pierwszego w życiu dyżuru. Dla mnie od rana zaczął się od wielkich emocji - mogłam umyć się do cięcia! A później doktorzy pozwolili mi trzymać hak! Największe wrażenie zrobiło na mnie... łożysko ;) Gdy tak sobie trzymałam ten hak, a lekarze wydobyli łożysko, przypadkiem przejechali mi nim po ręce - było zaskakująco ciepłe ;) Wiem, wiem, to normalne, ale po roku spędzonym w prosektorium, gdzie wszystko, co się wyciąga z ciała, jest zimne, było to dla mnie zabawną "niespodzianką". Nadmiar nieprzepuszczających powietrza warstw, nadmiar emocji i zdecydowany niedobór tlenu dały mi o sobie niestety znać i musiałam odejść od stołu, po tym, jak lekarze zaczęli zszywać macicę. Szkoda mi było przeokropnie, że nie dotrwałam do końca :(

Na dyżurze widziałyśmy dwa porody - jeden naprawdę piękny, mąż był cały czas przy żonie, ona później przytuliła chętnie swojego synka i tak była w niego zapatrzona, że nie zauważyła, że ktoś jej zszywa nacięte krocze. Tym kimś był przeuroczy młody lekarz, który chętnie wyjaśnił nam, z czego składa się zestaw do kontroli szyjki macicy i który był bardzo miły, uspokajał, że on też tego nie widział, gdy my przytakiwałyśmy na jego stwierdzenia w stylu "a tutaj jest sklepienie", mimo że nic nie widziałyśmy ;) No, przynajmniej ja :)

Drugi poród był emocjonujący z dwóch powodów: po pierwsze rodziła bardzo chudziutka dziewczyna o rok od nas młodsza, po drugie chyba nie bardzo chciała to dziecko, bo nie chciała go przytulić, patrzeć na nie. Urodziła wcześniaka, 36 - tygodniową dziewczynkę, która była taaaaaaka maleńka!

W nocy nie działo się nic, kilka razy wstawałam, żeby wybadać teren na porodówce, ale zawsze odchodziłam z kwitkiem. A rano, gdy o 7.00 przeszłyśmy się po oddziałach, pewna pani, co to dopiero urodziła, miała właśnie krocze zszywane. Także jeden poród mnie ominął, ale to nic, bo naładowałam się tak pozytywną energią i przypomniałam sobie, że to je to (!), że to wszystko, co mogłam zobaczyć, wystarczyło mi w zupełności :)

***

A teraz oddaję się lekturze książek wysoce niemedycznych (chociaż w "Brudnopisie" Siergieja Łukjanienki ojciec głównego bohatera jest... ginekologiem! :), relaksowi i ogólnemu bez-wyrzutów-sumienia obijaniu się :)

P.S. Cięcie cesarskie z bliska :) Ten hak od 2:25 to była właśnie moja działka :)

WA-KA-CJEEEEEE!!!

2011-06-22T18:07:00.001+02:00

Bez poprawek.
3 miesiące.
Nareszcie, nareszcie, nareszcie!!!

***

Swoją drogą: hasło dnia - kisspeptyna :]

Wielkie odliczanie!

2011-06-17T15:17:00.000+02:00

Do wakacji pozostało:

Uwielbiam!

2011-06-15T16:10:00.003+02:00

Uwielbiam, uwielbiam, uwielbiam, uwieeeeelbiaaaaam ten moment, kiedy sprawdzam wyniki egzaminu, po czym łapię za duży segregator zatytułowany "II rok", dziurkacz i notatki i żegnam się z przedmiotem, który musiałam zakuć i zdać, a teraz mogę zapomnieć :)

Tendencja do 3,5 utrzymuje się w tym roku, nie pogniewam się, jeśli tak do fizjologii zostanie :)

Ach, och, jeszcze tylko tydzień, egzamin z fizjo i WAKACJE!

BYE, BYE, IMMUNOLOGY & BIOCHEMISTRY!!!

"?!?" part 2

2011-06-13T14:09:00.002+02:00

Oto, co się okazuje: immunologia to nie tylko milion przeróżnych interleukin, chemokin i innych kin, które na jedne coś działają pobudzająco, a na inne coś hamująco. To nie tylko komórki subpopulacji limfocytów T skóry (CD3+, CD4-, CD8-, MHC kl.II-, CD45+, CD200R1+, asjalo-GM1+), które wykazują ekspresję receptora TCR gamma delta. To nie tylko natalizumab, przeciwciało monoklonalne przeciwko łańcuchowi alfa 4 integryny. Nie.

Otóż okazuje się w rozdziale poświęconym immunologii rozrodu (Gołąb, Jakóbisiak, Lasek, Stokłosa; Immunologia; wyd. PWN), że:

- "Usunięcie jednego płodu z macicy ciężarnej myszy i wszczepienie go domięśniowo prowadzi do jego odrzucenia" - ??? o_O

- "Końskie klacze niekiedy są wykorzystane jako zastępcze matki dla zebr"

- "Zaobserwowano, że do organizmu matki mogą przenikać komórki macierzyste. Wiele lat po porodzie u kobiet obecne są np. neutrofile z chromosomem Y. Ponieważ komórki te żyją 1-2 dni, więc na pewno musiały powstać z macierzystych komórek ich dzieci, które na trwałe zasiedliły organizm matki. Znane są również dwa inne niezwykłe przypadki: u jednej z kobiet po usunięciu wola tarczycy okazało się, że cały jeden płat zbudowany był z komórek męskich (pochodzących od jej syna), u innej kobiety z zapaleniem wątroby typu C - część wątroby była całkowicie zbudowana z komórek jej syna"

- "Immunizacja allogenicznymi plemnikami drogą niefizjologiczną również może być przyczyną powstawania przeciwciał przeciwplemnikowych u homoseksualistów" - miejcie to na uwadze w razie, gdybyście kiedyś, dziewczyny, miały faceta z niepłodnością ;) Jednakże zanim ich o cokolwiek posądzicie, pamiętajcie: "U niektórych osób przeciwciała te pojawiają się jednak bez uchwytnej przyczyny, a ponadto są one również wykrywane u 1-12% płodnych kobiet" :)

Z cyklu: "?!?"

2011-06-06T16:33:00.007+02:00

Czy ktoś z Was kiedykolwiek zastanawiał się, co to tak naprawdę jest ten hem? Ja nie ;) Ale przeglądając (dla odmiany) Bańkowskiego na środowy egzamin (niech już będzie po!), zauważyłam tę oto piękną nazwę systematyczną składnika hemoglobiny, katalazy, peroksydazy, cytochromów...bla, bla, bla:

Fe2+-1,3,5,8-tetrametylo-2,4-diwinylo-6,7-dipropionianoprotoporfiryna IX

I dare myself to say it fluently!

...Challenge accepted! :)

P.S. 07.06.2011 :)

Challenge completed! Mój facet nie mógł uwierzyć, że się takiej pierdołowatej nazwy nauczyłam. I się bardzo zdziwił, kiedy mu powiedziałam, że NIE MUSIAŁAM tego robić ;)

Coś pięknego!

2011-06-04T13:32:00.004+02:00

Przesycona do granic możliwości enzymami, koenzymami, przemianami i innymi biochemicznymi pierdółkami, postanowiłam zabrać się za drugi w kolejności egzamin w tej sesji - immunologię.

Nie wypada mi w pełni napisać mojej reakcji, gdy zaczęłam przeglądać i zakreślać swoje dość dokładne notatki (dodam tylko, że zaczynała się na: "Co k...???" ;). Jednakże z przyjemnością podzielę się swoim bananem, który wywołały na mojej twarzy 2 pytania z poprzednich egzaminów. Toż to mistrzostwo jakieś, no! :)

Pyt 1.
Czterech studentów rozpoczęło burzliwą dyskusję na temat limfocytów B1, uczestniczących w odpowiedzi pierwotnej. Który (którzy) z nich ma(ją) rację:
1. student 1: Wytwarzają głównie polispecyficzne przeciwciała klasy M.
2. student 2: Ależ skąd!!! Przecież przeciwciała nie mogą być polispecyficzne - zawsze rozpoznają jeden i tylko jeden antygen.
3. student 3: Co ty mówisz?! Przeciwciała mogą nawet rozpoznawać dwa odmienne antygeny na zasadzie reakcji krzyżowych.
4. student 4: E tam, w ogóle nie znacie się na immunologii. Cała dyskusja jest do niczego, bo przecież limfocyty B1 to najprymitywniejsze prekursory limfocytów B, nie potrafiące jeszcze rozpoznawać antygenów.

Póki co uchylam się od odpowiedzi ;)

Pyt 2.
8-latek z Torunia (<3 - przyp. tłum. ;) dotychczas zdrowy, mający zamiłowanie do przedmiotów ścisłych, podczas pierwszej lekcji matematyki po feriach zimowych, zaczął nagle łzawić, kichać i trzeć oczy, wkrótce po tym jak nauczycielka otworzyła okno. Najprawdopodobniej przyczyną zachowania chłopca jest:
A. zespół braku koncentracji i nadmiernej pobudliwości (attention deficit disorder)
B. strach przed wywołaniem do tablicy
C. uczulenie na kurz domowy
D. uczulenie na pyłek leszczyny
E. nagły początek grypy

Moja analiza: na wstępie należy odrzucić odpowiedź B, bo przecież w pytaniu jest wyraźnie napisane, że chłopiec lubi matmę. Mało prawdopodobna wydaje się odpowiedź C - kurz domowy w szkole? Dali od razu podpowiedź, gdyby o kurz chodziło to NA PEWNO napisaliby "kurz szkolny" ;) Grypa po feriach? Możliwe, kto wie, co te zasmarkane dzieciaki robiły... Leszczyna? Zimą? ;) Tak więc drogą dedukcji lub też indukcji (nigdy nie mogę zapamiętać różnicy) wyszło, że poprawna odpowiedź to A :)

Proszę Państwa! Takie egzaminy to ja mogę pisać ;)

Logiczne? Logiczne!

2011-05-30T09:03:00.005+02:00

"Glikoliza i glukoneogeneza przebiegają tym samym szlakiem, ale w odwrotnych kierunkach, dlatego muszą być kontrolowane wspólnie, ale w sposób odwrotny."

Cyt. z Biochemii Harpera ofc :)

Egzamin z biochemii, part 1

2011-05-30T08:28:00.003+02:00

Pierwszy w tej sesji. Już za tydzień.

Siedzę od samego rana - jak widać - nad Harperem i ogarniam tematy z drugiego kolokwium, które olałam ze względu na egzamin z histologii. Czyli próbuję wbić sobie do tego pustego łba wszystkie glikolizy, glukoneogenezy, glikogenolizy i inne cykle Krebsa, Corich itp. itd. etc.

Po zrobieniu notatek z kilku przemian zajrzałam do egzaminu z zeszłego roku, który jakiś dobry człowiek uwiecznił na zdjęciach. I się troszkę podłamałam, bo tego jest tak w pip dużo, że ja już nie wiem, jak dokonać selekcji przy czytaniu książki. To, co dla mnie wydaje się totalnie nieistotnym szczegółem, np. w którym miejscu jakie aminokwasy wchodzą do cyklu Krebsa, wydaje się być kluczową sprawą dla pani profesor. Mały konflikt poglądów?

No cóż, ponarzekałam, to teraz mała mobilizacja dla samej siebie. Już za tydzień 2,5 godziny zegarowej, 100 pytań i z głowy ;) To znaczy mam nadzieję, że z głowy. Jak to powiedziała pani doktor: "Państwo zazwyczaj po półtorej godziny jesteście po pierwszym przejrzeniu testu, później zostaje czas na wątpliwości i wypełnianie karty odpowiedzi". Powoli zatem przygotowuję siebie i najbliższych na moje wypompowanie emocjonalno-życiowe po egzaminie z mojego (nie)ukochanego przedmiotu.

A dla wszystkich, którzy mają ten cudowny egzamin za sobą (szczęściarze!) i tych, którzy o medycynie marzą (może się jeszcze zastanowicie ;) - "mała" wizualizacja tego, co mi się po nocach śni ;)

Źródło

Odpowiedź za 100 punktów

2011-05-24T15:09:00.001+02:00

TAK, TAK, TAK, TAK! :)

No to jeszcze tylko sesja i WAKACJE :)

Pytanie za 100 punktów

2011-05-23T17:34:00.001+02:00

Czy uda się nauczyć fizjologii krążenia w jeden dzień?

Okaże się to jutro na kolokwium poprawkowym...

Kliniczna = łatwoprzyswajalna

2011-05-16T10:17:00.003+02:00

Ten rok to dla mnie ostra mordęga - nienawidzę tej całej teorii, którą muszę przyswoić na egzaminy, a która w mojej opinii trzyma się z dala od realnej, prawdziwej medycyny.

Dlatego też każdemu, kto pyta jak mi jest na drugim roku, odpowiadam, że nudno. I że nie mogę się doczekać trzeciego, bo zaczną się wreszcie przedmioty KLINICZNE. Wszystko, co kliniczne, jest dobre, bo praktyczne ;) Okazuje się, że nawet biochemia może taka być :)

W środę mam ostatnie kolokwium z tegoż jakże ukochanego i ulubionego memu sercu (bleh, bleh, fuj, bleh) przedmiotu, więc się uczę. Dzielnie przebrnęłam przez Harpera, robiąc notatki (oczywiście w formie kolorowych map myśli :), jednakże nie dało mi to pełnego obrazu sytuacji biochemicznej organizmu, że się tak dość uczenie wyrażę :) Bardzo mi w tym natomiast pomaga książka z 1980 roku (!) - "Biochemia kliniczna" prof. Stefana Angielskiego. Czytając ją mam wrażenie, że przyswajam tę niezbędną wiedzę, która rzeczywiście ma sens i rzeczywiście może się kiedyś przydać. Dzięki temu uczy mi się dość przyjemnie i po kilku godzinach spędzonych przed komputerem nad Angielskim ;) mam wrażenie, że chyba jednak coś umiem. Dodaje mi to otuchy, bo to kolokwium muszę naprawdę dobrze zdać, żeby nie pisać wyjściówki z całego roku...

A tak poza tym to przede mną 2 kolosy z fizjo - z przefascynującego wysiłku fizycznego i poprawka z układu krążenia. A później to już TYLKO sesja :]

Wesołe jest życie studentów medycyny, zwłaszcza, gdy muszą (a może tylko powinni? :) wybrać książki od juwenaliowych koncertów...

P.S. Cytat z książki: "Dotychczas poznano około 200 odmian hemoglobinowych HbA. Nazywano je literami alfabetu, nazwą miast, krajów lub szpitala, gdzie zostały wykryte. Hemoglobinę nieprawidłową oznacza się, podając nazwę zamienionego aminokwasu i jego miejsce w łańcuchu, np. hemoglobina M Radom jest to wariant hemoglobiny z prawidłowym łańcuchem alfa, lecz w łańcuchu beta, w pozycji 63 zamiast histydyny jest tyrozyna" :)

Bo grunt to konsekwentnie podtrzymywać swoje zdanie! :)

2011-04-14T13:05:00.004+02:00

Resorb/pcja?

Mój skarb

2011-04-10T17:25:00.002+02:00

Niby znałam od dawna, niby się nimi zawsze fascynowałam, niby zazdrościłam wszystkim, którzy potrafili je stworzyć, a jednak ciągle o nich zapominałam...

Słowem: znalazłam swoje antidotum na biochemię - mapy myśli!

Jestem w niewymownym szoku, jak dużo mi dają i jak wielką przyjemność sprawia mi ich tworzenie podczas czytania, uwaga: HARPERA.

Wczoraj złapałam się na tym, że wolę sobie porobić mapy z biochemii, niż czytać Konturka na fizjologię. W dalszym ciągu ani jednego, ani drugiego nie lubię, ale to już jakiś postęp. Może przetrwam do i w trakcie sesji? :)

Słońce świeci nad nami...

2011-03-31T15:11:00.003+02:00

...ogrzewa nasze blade ciała promieniami. Wiosna, wiosna! Nananananananananananana :)

Aż chce się żyć, śpiewać, tańczyć, marzyć i nawet się uczyć!!! :)

Ale (tuczące) jaja!

2011-03-16T09:12:00.003+01:00

Wczoraj na genetyce doktor, który prowadzi zajęcia, po raz kolejny błysnął humorem :)
Kilka osób weszło do sali seminaryjnej z kubkiem kawy. Wykładowca popatrzył na dziewczyny, po czym powiedział:

"Drogie panie, w tej sali nie można jeść i pić. A to dlatego, że odbywają się tutaj także zajęcia z parazytologii, a jajeczka mają dużo żółtka i idą w biodra. Więc po co tyć?" :)

Z pierwszego seminarium pamiętam też jeden żarcik. Doktor tłumaczy nam, co to znaczy osobnik dziki i mutant. Po czym dodaje:

"Tylko pamiętajcie, że tych określeń można używać wyłącznie dla zwierząt i roślin. No bo jak byście pacjentowi wytłumaczyli: pan jest dziki, a pańska żona jest mutantem, więc wasze dzieci będą..." :)

Liść

2011-02-22T16:03:00.008+01:00

W życiu jest tak - przez dłuższy czas wszystko przychodzi nam lekko, udaje nam się fuksem coś zaliczyć, osiągnąć, nie wkładając w to nadmiaru pracy podczas nieprzespanych nocy czy nie wypłukując resztek magnezu wraz z piątą kawą w ciągu dnia. Mamy czas na dobrą książkę, sen, film, spotkania.

A później dostajemy od w sumie sprawiedliwego losu w twarz. Z liścia.

Ja dostałam wczoraj. Bolało, bo los miał rację - zasłużyłam.

W porównaniu do pierwszego roku, czas, który poświęcam na naukę, to jakieś 20% ówczesnej normy. Wstaję późno, bo nie muszę wstawać wcześnie, powoli jem śniadanie, przeglądam internet, biorę prysznic, robię włosy, makijaż, przygotowuję sobie ciuchy na zajęcia (o ile je mam, bo przez 3 dni w tygodniu + weekendy mam wolne...).
Jak już się zabiorę za naukę, to stwierdzam, że tego nienawidzę, że mnie to nudzi, że mi się nie chce, że już nie ma sensu, bo trzeba na zajęcia wychodzić. Później wracam i też nie zabieram się za pracę, bo cały dzień nie widziałam się z chłopakiem i muszę to nadrobić. A jak on idzie spać, to i ja robię się senna i mimo planów, że "pouczę się wieczorem", też się kładę.

I mam tego efekty - niezdane kolokwium z biochemii (przed sesją wolałam zająć się histologią, ale dlaczego biochemii nie uczyłam się na bieżąco, to nie wiem...) i niedopuszczenie do kolokwium z fizjologii. Czytaj: pierwszy termin będę miała w maju, a jak nie zdam, to już nie będę miała poprawki, tylko od razu komisa.

I jak tak wczoraj się o tym dowiedziałam, to usiadłam, złapałam się za głowę i zapytałam sama siebie: "Co Ty, dziewczyno, do cholery robisz???". To prawda - nienawidzę tego roku, bo mnie nudzi, bo mnie nie fascynuje, bo nie widzę sensu uczenia się tych wszystkich rzeczy, bo za mało jest dla mnie medycyny w medycynie. I to powtarzanie tego sobie w myślach (i na głos w sumie też) dodatkowo mnie zniechęca i tworzy się z tego błędne, nie najlepsze w skutkach koło.

Doszłam więc wczoraj po tym policzku od losu do wniosku, który jest banalny, ale który pozwoli mi przetrwać jeszcze parę miesięcy - co z tego, że tego nienawidzę, co z tego, że mnie ten rok męczy - i tak muszę go zaliczyć, bo bez tego nie pójdę dalej, w stronę wymarzonych tematów, przedmiotów, zajęć.

Tak więc byle do wakacji. Byle do trzeciego roku. Byle do końca studiów.

Źródło zdjęcia

Damn you, winter!

2011-02-18T14:19:00.002+01:00

Przesilenie zimowe + rozpoczęty nowy semestr z pierwszym kolokwium za 3 dni.

Nic, kurna, dodać, nic ująć! :/

Pan G.

2011-01-30T22:41:00.002+01:00

Podobno gdy student medycyny jest na pierwszym roku, to jest gównem.
Na drugim - panem gównem.
Na trzecim - studentem.
Na czwartym - panem studentem.
Na piątym - lekarzem.
A na szóstym - panem lekarzem.

***

Byłam dzisiaj wieczorem w kościele. Msza się zaczęła, ksiądz coś tam mówił, gdy nagle wbiegła jakaś kobieta i krzyknęła: "Czy jest tu jakiś lekarz?". Nikt się nie przyznał, więc wstałam i pobiegłam do drzwi - leżał przy nich na boku starszy pan, cały się trząsł - w mojej opinii miał atak padaczki. Zaczęłam chronić mu głowę, poprosiłam, żeby zadzwonili po pogotowie. I czekałam, kucając przy nim, aż mu przejdzie. Na szczęście nie trwało to długo, wkrótce mężczyzna przestał się telepać, wypluł ślinę zabarwioną krwią, po czym zaczął oddychać - a właściwie to charczeć. Rozpięłam mu kurtkę, poluzowałam szalik. W pewnym momencie zrobił się siny, ale zaraz wróciły mu kolory. I tak w napięciu modliłam się, żeby sobie tak spokojnie leżał i żeby za żadne skarby świata nie przestał oddychać. Bałam się, że nie będę wiedziała, jak mu w razie czego pomóc, bałabym się go ruszyć. Na szczęście przyjechała w końcu karetka. Ufff.

***

Jestem Panem Gówno. Panią Gówno? I dostrzegam pozbawione sensu studia na drugim roku medycyny. W sytuacji realnego zagrożenia boję się, nie wiem, co zrobić, żeby człowiekowi nie wyrządzić więcej krzywdy, a zamiast uczyć się oswajania się z takimi sytuacjami, ja jestem faszerowana wzorami jakichś kretyńskich substancji, o których za 3 lata nie będę wcale pamiętać.

Kojarzycie tego demotywatora?

Rozżala mnie jego słuszność do granic możliwości...

Goodbye! :)

2011-01-28T12:28:00.004+01:00

Histologio, okropny przedmiocie,
Ty byłaś jak zgaga,
o tym, jak bardzo Cię nie lubiłam,
powinna śpiewać Lady Gaga :D

Dziś radość mą z zaliczenia Ciebie :P
i to, że dzięki temu czuję się jak w niebie,
i to, że mam już ferie i nic nie robię,
widzę i opisuję, i nie tęsknię po Tobie!

HURRA!!!

Źródło: kwejk.pl

P.S. Czy nie chce ktoś kupić "Histologii" Sawickiego? - stan bardzo dobry, podkreślenia ołówkiem robione z linijką! :)

1:0

2011-01-25T15:53:00.006+01:00

Fuks.

Jedyne słowo, które pojawiło się w mojej głowie po dzisiejszym egzaminie praktycznym z histo. Zasady gry były proste - 60 preparatów teoretycznie do wyboru, 10 szkiełek, 10 minut. 6 poprawnych odpowiedzi zaliczało.

Już dawno tak bardzo mi się ręce nie trzęsły. Zestresowałam się niesamowicie (szkiełka nigdy nie były moją mocną stroną), do tego stopnia, że miałam problem ze sterowaniem śrubami mikroskopu i ustawieniem ostrości.

Po pierwszym przejrzeniu szkiełek byłam pewna TYLKO 3 odpowiedzi - aorta, wątroba, ślinianka podjęzykowa. Później musiałam ryzykować - jajowód czy nasieniowód? Dwunastnica czy jelito czcze? Łożysko? Jeden preparat powalił mnie na łopatki, ale zgodnie z tym, co sobie wcześniej ustaliłam - to, co jest dziwne i do niczego niepodobne to gruczoł krokowy lub kościotworzenie na podłożu mezenchymatycznym. Postawiłam w tym przypadku na prostatę, nie mam pojęcia, czy dobrze, nie znam odpowiedzi. Po skończonym czasie, w ostatniej chwili, zmieniłam jedną odpowiedź - zamiast nerwu wpisałam gruczoł łzowy (coś te jądra komórkowe były za ciemne na nerw... :/) - czy właśnie ta zamiana sprawiła, że na niezbędne minimum udało mi się zaliczyć tę katorgę? Jeśli tak, to mam szczęście...

Pojutrze teoria.
Byle do czwartku.

I niech się dzieje wola nieba...

Źródło zdjęcia: Blue Histology

SESJA?

2011-01-24T14:33:00.003+01:00

Jutro egzamin praktyczny z histologii, w czwartek test.

2 prania ręczne zrobione.
Naczynia pozmywane.
Manikiur i pedikiur - czarnym lakierem ;) - wykonane.
Pokój wysprzątany.
Wszystkie koszule ukochanego mężczyzny wyprasowane.

"Jeszcze tylko pomaluję ściany i mogę brać się za naukę" :)

Na poprawę humoru przed sesją :)

2011-01-22T18:43:00.002+01:00

Klik :)

?!?!?!

2011-01-21T13:51:00.000+01:00

ANGINA??? TERAZ?!?! :(

Kipiąca wściekłość

2011-01-20T11:27:00.003+01:00

Może należę do niewielu osób, ale zazwyczaj w ferie też się uczę. Tyle że jest to wszystko takie na luzie, z przyzwyczajenia, żeby nadrobić jakieś zaległości bez stresującego bicza czasowego.

Dlatego też, gdy mój rok zaproponował, aby przenieść kolokwium z bioch(uj)emii, bez namysłu podpisałam się pod podaniem. Uznałam, że w styczniu najważniejszy dla mnie będzie egzamin z histologii. Po feriach mamy kolosa z fizjo, do którego muszę od zera się przygotować i tak samo chciałam zrobić z biochemią. Niestety, pani profesor, pomimo zgody dziekana, nie poszła na to, bo podobno z doświadczenia wie, że i tak większość osób zalicza to kolokwium i to w dodatku z dobrym wynikiem. Dodam jeszcze, że przez 3 ostatnie lata drugie kolokwium z biochemii miało te same pytania - do dzisiaj...

Poświęciłam na ogólne rozeznanie się w temacie 2 dni, spałam po 4 godziny dziennie, chodziłam po domu z przymkniętymi ze zmęczenia oczami, a i tak na nic się to zdało!!! :/

Jestem wściekła, bo mimo iż dzisiaj wstałam o 4:00, żeby sobie to jeszcze powtórzyć, to w dusznej, gorącej auli, w której zaczęłam przysypiać, wszystko mi się pomieszało. Nigdy nie miałam takiej pustki w głowie, za nic nie mogłam sobie przypomnieć nazw enzymów, produktów reakcji!

Wiem, że gdyby pani profesor przełożyła to kolokwium, to tę marną trójkę bym dostała, a i punktów do końcowego zaliczenia by się trochę nazbierało. Rzeczywistość jednak wygląda inaczej - wyszłam z auli jako pierwsza, szkoda mi było mojego czasu. Wykładowca powiedział, że jest w szoku, że tak szybko, ja dodałam, że ja też :D Jak się później okazało byłam przykładem dla innych - zaraz po mnie wyszło jakieś 20 osób, wszyscy jednakowo załamani :D

Nienawidzę dzisiejszego dnia, chcę spać, a nie mogę i w dodatku jest brzydka pogoda :(

Co to się porobiło!

2011-01-08T20:21:00.003+01:00

Siedzę sobie na kanapie, otoczona książkami i notatkami z histologii, popijam na zmianę kawkę i Pysio o smaku banan - brzoskwinia - gruszka (mniaaaaam!) i czytam skrypt z cytofizjologii (czas najwyższy zacząć się przygotowywać, egzamin już za 16 dni :D) i co?

I czerpię z tego jakąś radość!!! Ja! Z uczenia się cytofizjo!!!
(Moje nastawienie sprzed roku do tej dziedziny nauki tutaj :))

Cholerka, może warto powalczyć o tę czwórkę na egzaminie? Budzi się we mnie bestia :D

"Jak jeszcze raz mi powiesz, że nie zdasz, to..."

2011-01-04T22:26:00.002+01:00

... nie dowiedziałam się, co się mi stanie z rąk mojego mężczyzny. I może to dobrze, bo wiem, że powiem tak jeszcze nie raz :)

Rozgromiłam biofizykę i dzisiaj jestem bogiem biofizycznym - test był straszny, z biofizyką w moim tego słowa rozumieniu było związanych może 15 na 60 pytań, reszta dotyczyła wyboru jakiś dziwnych wzorów matematycznych na opisanie jakichś dziwnych praw, obliczania częstotliwości fali w polu magnetycznym y, podczas gdy w polu magnetycznym o wartości x T wynosiła ona tyle i tyle...

Jakże więc się dziwić, że bałam się, że nie zdam? Stan mojej wiedzy matematycznej po 3 latach w grupie humanistycznej z matmy (w 100% sfeminizowana, łącznie z prowadzącą :) nigdy nie napawał mnie optymizmem, więc i tym razem powątpiewałam w swoje wyniki, wymóżdżone topornie podczas półtoragodzinnej męki :) A jednak udało się - wprawdzie nie wiem, ile tych punktów udało mi się uciułać, ważne dla mnie jest to, że nie ma mnie na liście 10 nieszczęśników, którzy mieli pecha.

Podsumowując ten okropny przedmiot muszę powiedzieć, że:

- cały czas uważam, że to niepotrzebny syf :D Nawet gdyby zajęcia były megaciekawe to i tak bym przy tym obstawała, bo w nazwie tego przedmiotu jest "fizyka" :)

- wiedza okulistyczna i przyjazny stosunek do studentów (od razu koleś zyskał naszą sympatię) jednego z lekarzy prowadzących zajęcia doprowadziły do uszczuplenia budżetu rodzinnego o 600 zł, które poszły na moje nowe okulary!

O tym, że jestem dalekowidzem, wiem od zawsze, kiedyś nosiłam nawet okulary, ale w wieku 12 lat wada mi się cofnęła. Na zajęciach z optyki dowiedziałam się, że nienosząc szkieł przy takiej w sumie nieuciążliwej wadzie, narażam swoją biedną soczewkę na ciągłe naprężenie. Tak mi się to do głowy wbiło, że będąc w rodzinnym mieście na święta, skoczyłam się przebadać (nota bene u okulistki, która w '68 skończyła moją uczelnię :). I wyszło mi + 1,75 D dla każdego oka... Ciągle próbuję się przyzwyczaić do patrzenia przez szybę, co jest trochę męczące dla mózgu, ale już zauważam różnicę - oczy mniej mi się męczą, co bardzo ułatwia i uprzyjemnia codzienne z nich korzystanie :D

No to wracam do biochemii. Zostało mi jeszcze 70 stron Bańkowskiego do przeczytania na jutro, haha.

Branoc :)

Kocham biofizykę!!!...

2010-12-28T14:44:00.002+01:00

...zwłaszcza, kiedy nie muszę się jej uczyć...

Oby mi się udało to dziadostwo zaliczyć w pierwszym terminie, okaże się to już za tydzień...

Wracam do pracy, szkoda czasu na relaks... :/

Optymizm - reaktywacja

2010-12-10T13:42:00.002+01:00

Moja niechęć do studiów i to pojawiające się nawet na blogu rozżalenie, przeniosło się na mój jeszcze świeżutki związek. Sprzeczki i fochy sprawiły, że zapaliła się we mnie czerwona lampka ostrzegawcza: "Halo, nie trać energii na głupoty, bo to, na czym Ci bardzo zależy, się sypnie i tyle będziesz z tego wszystkiego miała".

Podziałało :)

Od dzisiaj nie daję się marudzeniu. Kiedy przychodzi mi do głowy jakaś niezbyt pozytywna myśl, próbuję ją zwalczyć w zarodku, bo takie nakręcanie się nic nie da - ani nie poprawi mi humoru, ani nie zabierze ode mnie kolokwiów, zaliczeń itd., ani też nie sprawi, że czas poświęcony na naukę, będzie przyjemniejszy czy bardziej efektywny.

Koniec duchowego ekshibicjonizmu :) Czuję się oczyszczona i odrodzona :)

Fajnie rozpoczęty dzień

2010-12-06T07:42:00.004+01:00

Wstaję nieprzyzwoicie rano (zajęcia mam na 15:00, a ja na nogach już od 7:00), robię sobie mocną kawę, wchodzę na maila i co widzę? Że zajęcia z fizjologii, na które od wczoraj się uczę, odbędą się jednak za tydzień, a że dzisiaj mamy zupełnie inny temat. I że w związku z tym, że babka ciut za późno nas poinformowała (to ta sama, co tutaj), nasza grupa nie będzie miała wejściówki :)

A poza tym są Mikołajki :) Ja prosiłam Mikołaja o same piąteczki w indeksie, ale w bucie nic nie było - może przez zamiecie się spóźnił i podrzuci mi go pod choinkę? :)

Czasowstrzymywacz?

2010-12-05T16:31:00.004+01:00

Halo, o co, do diabła, z tym drugim rokiem chodzi? Czy naprawdę minęły dopiero 2 miesiące i tydzień nauki? Bo ja mam wrażenie, jakbym męczyła się z tym wszystkim już co najmniej pół roku...

Są takie momenty ostatnio, że mam ochotę rzucić te cholerne studia. Zająć się czymś ciekawym, czymś przyjemnym i pożytecznym, czymś, co choćby w najmniejszym stopniu mnie pasjonowało. Niestety, rozsądek jak zwykle bierze górę i poza tym, że marudzę i jestem nieznośna dla najbliższych, w żaden inny sposób nie daję upustu swojej niechęci do mojego studenckiego życia.

Nie znoszę ani fizjologii, ani biochemii, ani tym bardziej biofizyki, ani w dalszym ciągu histologii. Zabranie się za którekolwiek z powyższych graniczy z cudem, a kiedy już do tego cudu dojdzie, efektywność mojej pracy wynosi coś koło 50%. Czyli według mojego perfekcjonistycznego przelicznika tyle, co nic, bo 50% nawet na trójkę nie starcza...

Im dłużej się w to zagłębiam, tym bardziej mi się nie chce, tym bardziej się zniechęcam i tworzy się błędne koło nienawiści... Vicious circle...

Przedwczoraj wieczorem był punkt kulminacyjny tego obłędu, dlatego w dniu wczorajszym ja i mój chłopak poszliśmy na kręgle, a wieczorem kupiliśmy sobie takie kółka do zjeżdżania (no dupozloty, no :) Znaleźliśmy genialną, absolutnie bezbłędną górkę, pojechaliśmy na nią i zjeżdżaliśmy wieczorem chyba przez półtorej godziny. Wróciliśmy zmęczeni, mokrzy, przemarznięci i przeszczęśliwi. No i ja trochę poobijana, bo jakimś dziwnym trafem zawsze znosiło mnie w stronę takich uklepanych górek, o które się potykałam, spadałam z kółka i koziołkowałam parę razy - podobno wyglądało to dramatycznie :) Tak dobrze już dawno mi się nie spało :) Z tego wszystkiego można wyciągnąć tylko jeden wniosek: wysiłek fizyczny chyba naprawdę jest fajny :):):)

Za dużo tego wszystkiego

2010-11-23T23:37:00.002+01:00

Jutro biochemia - próbuję ją ogarniać, ale jak widać opornie mi to idzie - znowu co chwilę zaglądam do internetu, żeby oderwać się od wzorów, wzorków i innych koenzymów... :/

Moja koleżanka, która już jest lekarzem, powiedziała, że 90% tej całej obowiązującej biochemicznej wiedzy można po egzaminie zapomnieć... Tyle że jakoś ten fakt wcale nie motywuje mnie do działania...

Byle do jutra.

Demotywator

2010-11-17T08:38:00.003+01:00

Dzisiaj dostaliśmy bardzo zachęcającego do nauki maila od wykładowcy z fizjologii:

"Dzień dobry Państwu.
Zgodnie z umową przesyłam materiały z AUN, znajdują się pod podanym poniżej linkiem.
Ponieważ znajomość zagadnień z zakresu AUN jest sprawą kluczową do zrozumienia regulacji pracy wszystkich układów, uprzejmie proszę Państwa o poważne podejście do tych zajęć. Im lepiej nauczycie się Państwo na te i na tych zajęciach, tym łatwiej będzie przyswoić kolejny materiał. Zajęcia zaczynamy z testu - 30 pytań z AUN. Proszę się nie spodziewać w tym bloku takiej kartkówki, z której wszyscy z listy dostaną 5.
Pozdrawiam"

:D

Statystyka part 3

2010-11-16T12:47:00.009+01:00

Uwielbiam!!! :)

- blog studentki polożnictwa pierwszy poród - niezapomniany!
- dni studentki medycyny - są policzone! :D
- gdzie spotykają się studentki medycyny - spotykają??? Kiedy? :P
- grube studentki - o nie, wypraszam sobie! Swoją drogą co to za fetysz? :D
- jak zapamiętują studenci medycyny - dla mojego chłopaka to ciągle jest zagadką!
-ambicja zniszczyla mi zycie - też mam takie momenty, niestety...
- biofizyka na 1 roku medycyny to nic - ale na drugim to już hardcore!
- smiecmi czy smieciami jak jest poprawnie - ale co to ma do mojego bloga???
- echo serca rozbieranie - kolejny erotoman!
- gdzie może pracować student medycyny - jak w Anglii, to na zmywaku
- awersja do studiów - któż jej nie ma?
- co mysle o studentkach medycyny - nie ma co - równe z nich babki! :)

I moje TOP 3:

- wizyta u ginekologa film pokazowy
- czytasz drobnym drukiem.blog
- farcik wulgarnie - może bączek? Albo pierdzioszek? :)

Uwielbiam google za to, że wyświetla moją stronę przy takich zapytaniach :)

Z każdym razem staję się coraz mniej wiarygodna :D

2010-11-16T12:22:00.003+01:00

Dlaczego?

A no dlatego, że zawsze jestem zdenerwowana przed kolokwium, mam pustkę w głowie i panikę w sercu, a później zazwyczaj udaje mi się zaliczyć :) A ludzie przestają brać mój strach na poważnie (chociaż czy kiedykolwiek brali? :) Nie żebym narzekała - cieszę się, że udaje mi się pokojarzyć różne rzeczy i zdobyć wystarczającą liczbę punktów w teście :)

Tak też było wczoraj - na kolokwium ze znienawidzonej neurofizjo. Był test, 40 pytań. Na pierwszy rzut oka niektóre były rozbrajająco trudne - przynajmniej dla mnie.

Kanały prostownicze K+, tor P przewodzenia informacji wzrokowej, kinaza A, które z poniższych (tarczki Merkella, ciałka Paciniego itp.) ulegają szybkiej adaptacji, włókna mszate i komórki Purkinjego w móżdżku (mimo że babka prowadząca zajęcia z ponadrdzeniowej kontroli ruchu mówiła, że nikt nas o takie szczegóły pytać nie będzie :D) itp.

Zaliczało 21 punktów, ja miałam 27 :):):) I teraz wrócę do wątku głównego - kiedy tylko wyszłam z sali, zaczęłam skakać ze szczęścia jak oszalała - bo przed sprawdzianem był weekend, który spędziłam z chłopakiem w moim rodzinnym mieście i który był tak przepełniony rozmowami z mamą, spotkaniami ze znajomymi i zakupami, że nie znalazłam czasu, aby usiąść do Konturka choćby na pół godziny. Po powrocie do domu sprawdziłam na gronie rocznika wyżej, że w zeszłym roku połowa grupy miała test z panią docent, a połowa ustny z panią profesor, co wprawiło mnie w taką panikę, że w końcu uznałam, że chrzanię to kolokwium, najwyżej będę musiała poprawić je w maju (!!!). Przed kolosem przyszła pani profesor i zaczęła wyczytywać, które osoby miały zdawać u niej - wyczytała kolegę z listy, który jest przede mną i koleżankę, która jest za mną, więc tym razem mi się upiekło :) Oni pisali test i później mieli dopytkę, my poprzestaliśmy na moim zdaniem prostszym teście :)

A za tydzień biochemia - czy i tym razem będę miała szczęście? Mam nadzieję... :)

Dzienna dawka absurdu

2010-11-11T14:21:00.005+01:00

Komentarze zostawię dla siebie, bo chcę pozostać kulturalna. Zresztą żaden chyba nie jest konieczny...
Komedyja Polska

Neuro-ble-fizjo-ble-logia-ble!

2010-11-09T10:15:00.002+01:00

Przyszłe 2 tygodnie to będzie płacz i zgrzytanie zębów.

W najbliższy poniedziałek czeka mnie kolokwium z neurofizjologii, 9 dni później - z biochemii.

Nie mogę zrozumieć dlaczego, ale mój mózg opiera się jak może przed przyswajaniem wiedzy z neurofizjo - nie dość, że strasznie dużo czasu zajmuje mi czytanie tego cholernego skryptu (który ma więcej zapisanych drobnym drukiem A5 stron niż A4 Konturek...), to w dodatku moje skupienie i rozumienie, nie wspominając o zapamiętywaniu, jest bliskie zeru...

Dziwi mnie to niezmiernie dlatego, że, nie oszukujmy się, to jest JEDYNY póki co stricte medyczny przedmiot na II roku. Teoretycznie więc powinnam to chłonąć z przyjemnością i bez problemów, ja jednak umieram, gdy się za to zabieram :/ Od samego początku studiów nie znoszę wszystkiego, co zaczyna się przedrostkiem neuro-, więc może z tego wynika moja awersja, okaże się to pewnie później, kiedy będziemy jakieś normalne układy omawiać.

Póki co się męczę i trochę boję - po części testowej egzaminu jest dopytka z dziwną panią docent lub panią profesor, której na oczy nigdy nie widziałam, bo nie chodzę na wykłady :D Może być, ekhem, wesoło ;)

Wczoraj byłam na spotkaniu IFMSA, sekcji SCORA - będę brała udział w akcji Peer Education, a konkretnie mam zamiar zająć się lekcjami na temat pierwszej wizyty u ginekologa :):):) Teraz czekam tylko na lekcję pokazową, żeby się zorientować, jak wygląda gospodarowanie 45 minutami i o czym warto wspomnieć :)

MRI

2010-11-02T18:39:00.003+01:00

Bardzo nie chcę tego pisać, bo lubię być konsekwentna w swoich poglądach, ale dzisiaj po 2,5 godz. słuchania prezentacji o fizycznych (tak bardzo fizycznych, że mój malutki rozumek nie był w stanie przyswoić nawet 1/3 z nich) aspektach rezonansu magnetycznego, dowiedziałam się czegoś, co naprawdę może się przydać w praktyce lekarskiej! :) Chodzi mi o obrazowanie T1-, T2- i PD-zależne - w zależności od stopnia uwodnienia tkanki stosuje się dany typ. I tak na przykład do obrazowania raka szyjki macicy (no bo co innego mogło mi zapaść w pamięć... :D) stosuje się obrazowanie T2-zależne :)

Wiedza praktyczna z zajęć wyniesiona?... Wyniesiona.
Biofizyka jest potrzebna lekarzowi?...
Nie jest potrzebna :)

Nie mogę się doczekać czwartku - wtedy to odbędzie się spotkanie koła ginekologiczno - położniczego, na którym będzie mowa o chirurgicznym myciu rąk, zakładaniu sterylnych rękawiczek, narzędziach i drobnych zabiegach ginekologicznych - w zamyśle o tym, co może się przydać na dyżurze. Ja co prawda na dyżurze się jeszcze przez jakiś czas nie pojawię - planuję zapisać się do koła na III roku, ale nie mogę się oprzeć pokusie, jaka wiąże się z opuszczeniem fakultetu z języka miganego na rzecz tego spotkania :) Fakultet musiałabym odrobić w piątek ze studentami ratownictwa, co nie za bardzo mi się uśmiecha...

What to do, what to do, what to do???

A już jutro nowy odcinek thrilleru medycznego "Biochemia 2. Metabolizm aminokwasów". Czy poleje się krew? Czy poleją się łzy? Czy kwas naznaczy czyjąś twarz? O tym dowiesz się już jutro - nie przegap :D

Zmęczyłam się

2010-10-28T16:41:00.003+02:00

Drugi rok trwa dopiero miesiąc, a ja już mam go dość!!!

Denerwują mnie przedmioty, których muszę się uczyć: biofizyka jest głupia i nieprzydatna (surprise, surprise...), biochemia powaliła mnie wczoraj ilością wzorów, reakcji i dziwnych nazw, a czterogodzinne seminaria z fizjologii w poniedziałkowy wieczór to jedyna taka szansa w tygodniu, żeby pospać na niewygodnych krzesłach... A co myślę na temat tego, że na histologii musimy rysować, to już nie wspomnę.

Nic mi nie przychodzi z tego, że mamy bardzo mało zajęć - spędzam całe dnie w książkach, co jest tak potwornie nudne, że wczoraj powiedziałam swojemu chłopakowi, że mam ochotę rzucić te studia w cholerę.

A dodatkowo nie umiem się zdystansować i się strasznie przejmuję - dzisiaj w nocy chodził mi przez sen po głowie karbamoilofosforan. Tak jak rok temu czaszka i kresomózgowie... :/

Moja koleżanka z 3 roku stomatologii ma opis na gg: "Byle do końca studiów". A ja sobie myślę - byle do końca tego roku...

Podsumujmy więc...

2010-10-14T16:04:00.002+02:00

Z braku ciekawych rzeczy do opisywania - nuda na fizjo, nuda na biofizie, nuda na całej reszcie - postanowiłam uzupełnić nieco statystyki, które z każdym dniem coraz bardziej mnie rozwalają :D

Zajrzeli do mnie ci, których nurtowały następujące sprawy:

- "dlaczego lubie czytac baśnie" - HIT!!!
- "blog studentki iii roku medycyny" - zapraszam za rok :)
- "jad trupi bochenek blog" - a ja myślałam, że studentkamedycyny.blog :)
- "jakie są studentki medycyny?" - mądre, ładne, miłe, skromne - dokładnie takie, jak ja :D
- "student medycyny depresja" - myślę, że się zdarza, mnie jeszcze nie dopadła
- "pierwszy tydzień medycyny" - no pytać o pierwszy rok to rozumiem, ale o tydzień???

Tak oto przejawia się dociekliwość moich Czytelników (?) :D Daleko im co prawda do odkryć medycznych doktor-bez-stetoskopu, ale pomysłowością chyba Ją doganiają :)

Statystyczna studentka medycyny...

2010-10-06T20:07:00.004+02:00

Haha, dopiero co odkryłam, że mogę sprawdzić, przy jakich hasłach wpisanych w google wyskakuje mój blog :D

Oto moje top 3:

1) "pierwsza studentka medycyny w polsce" - ^^
2) "adam bochenek trupi jad" - ta stylistyka! :)
3) "gdzie może pracować student medycyny?" - może pisać bloga, wprawdzie to wolontariat, ale zawsze jakieś zajęcie :D

Medycyna. Sezon drugi.

2010-10-05T17:38:00.004+02:00

Pierwszy tydzień za mną.
Ba! Pierwsza wejściówka z fizjologii za mną!!!
Czytając bajery w stylu:

czy

wątpiłam w swoje możliwości zdania jakiegokolwiek kolokwium z tego wdzięcznego przedmiotu ;) Jakie więc było moje zaskoczenie i radość, gdy na kartkówce padły trzy proste pytania:
- o sposoby usuwania neuroprzekaźnika ze szczeliny synaptycznej,
- o rodzaje receptorów dla acetylocholiny
- i o mechanizm powstawania choroby Parkinsona :)
Na wszystkie znałam odpowiedź, troszkę co prawda mi się pokręciło z tym Parkinsonem (zespół hipertoniczno - hipokinetyczny, nie odwrotnie!!! :)), ale ogólnie pierwszy sprawdzian wiedzy uważam za udany i... zdany :)

W drugim roku podoba mi się to, że mamy baaaaaaaaardzo mało zajęć :) Pominę milczeniem te godziny spędzone w domu w sobotę nad Konturkiem czy dzisiaj nad Bańkowskim - najważniejsze, że można się wyspać, chodzić cały dzień bez makijażu i w dresach i oglądać "Usta usta" - mój ostatni wynalazek - gdy człowieka najdzie ochota na odpoczynek od medycznego bełkotu ;) Fajne jest też to, że udało mi się upolować miejsce na fakultecie z języka miganego - czatowałam na nie przez kilka tygodni :)

W drugim roku nie podoba mi się to, że koło ginekologiczno - położnicze w bardzo fajnym, bardzo nowoczesnym szpitalu, w którym byłam raz na nocnym dyżurze, jest w trakcie mojej biofizyki :( I że na histologii będziemy musieli rysować durnymi kredkami durne preparaty. I że ta histologia nieszczęsna jest w piątki o 8 rano...

Na koniec anegdotka z wczorajszego seminarium o czuciu bólu (z fizjologii rzecz jasna :)

Został nam przedstawiony wykres - na osi x zaznaczono temperatury, przy których były pobudzane dane receptory: czucia zimna, ciepła i bólu. Co się okazało w temperaturze, nazwijmy to - gorącej, są pobudzane receptory zimna i bólu. Trochę mnie to zdziwiło, co prowadząca skwitowała stwierdzeniem, że jak ona odkręci gorącą wodę, to czuje najpierw takie przeszywające zimno, a potem ból i że możemy to sami sprawdzić. I zaraz dodała:

"Ale nie chodzi o to, żebyście wszyscy się parzyli!"

Naprawdę? :D

"Droga do laboratorium na 100 różnych sposobów"

2010-08-24T12:02:00.004+02:00

... tak mógłby wyglądać tytuł praktyk na oddziale nefrologii w jednym z bardzo dużych, bardzo dobrych szpitali, w którym od tygodnia spędzam po 6 godzin dziennie. W zamyśle uczelni może i powinnam uczyć się zakładać wenflony, pobierać krew, cewnikować czy chociażby mierzyć głupie ciśnienie, ale w zamian za to póki co było mi dane opracować 4 trasy do laboratorium, 3 na rentgen i 2 na kolonoskopię...

Pielęgniarki, z którymi pracuję, są różne - niektóre przemiłe, niektóre baaardzo niemiłe, jedne kochające swoją pracę i nastawione na pacjentów, drugie zgorzkniałe i szarpiące wózkami z chorymi ludźmi na wyboistych korytarzach... Łączy je jedno - nie jestem im do niczego potrzebna - wlokę się za nimi jak głupia, pytam po 200 razy, czy może coś trzeba zrobić, w czymś pomóc i zawsze zostaję odesłana z kwitkiem. A zastępczyni oddziałowej, która bezpośrednio się mną "opiekuje", zawsze mnie z badaniami do laboratorium i pacjentami na badania wysyła.

Na szczęście zdarzają się wyrozumiali i pamiętający akademickie czasy lekarze. Jeden pan gastroenterolog, nazwijmy go roboczo Panem Doktorem Włochatym (ma takie zabójcze futro na plecach, które mu spod fartucha wystaje :D) już 2 razy tłumaczył mi w bardzo fajny sposób kolonoskopię - u jednego pacjenta zdiagnozował rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, u drugiego zaś jelito było książkowo zdrowe i prawidłowe - tak więc miałam porównanie :) Nie myślałam, że kiedykolwiek to powiem, ale mam nadzieję, że w tym tygodniu jeszcze mnie wyślą z kimś na to jakże wdzięczne badanie :D

Jeden starszy kardiolog, który pozwolił mi zostać przy echo serca z jedną pacjentką, opowiedział mi bardzo fajnie o tym badaniu i teraz już chyba bym nawet umiała powiedzieć, czy u danej osoby dochodzi do cofania się krwi ;) Wprawdzie nie umiałabym ocenić stopnia powagi tego zjawiska, ale grunt, że wiem, na co miałabym zwracać uwagę :D

Niestety nie wszyscy lekarze są tak uprzejmi i chętni do podzielenia się wiedzą. Zostałam raz z jedną pacjentką też na echo serca i poprosiłam dość młodą lekarkę o jakieś tło teoretyczne do tego, co można było zobaczyć na ekranie, więc ona łaskawie pokazała mi wszystkie jamy serca i na tym poprzestała - nie wiem nawet, jaki to był przekrój. Kilka razy próbowałam się jeszcze dopytać, co widać, ale ona była GŁUCHA na moje prośby, małpa jedna. Obraziłam się na nią i jeśli jeszcze będzie mi dane przywieźć kogoś na badanie do niej, to nie będę w środku czekać, tylko wyjdę na korytarz i pogram w Sudoku na komórce :D

Wielki wakacyjny powrót

2010-06-28T10:40:00.004+02:00

Nauczona doświadczeniem, dojrzalsza o jakieś pół roku, postanowiłam udostępnić bloga dla wszystkich :) Sama wiem, że jak byłam jeszcze w liceum i moim największym marzeniem było dostać się na upragniony lekarski, uwielbiałam czytać blogi/strony/fora, na których aktualni studenci dzielili się swoimi przeżyciami i wiedzą :)

Kiedy będzie się czym podzielić - pewnie napiszę :) Teraz idę załatwiać sprawy, w końcu coś konkretnego do roboty ;)

Ale nuda!!!

2010-06-27T19:48:00.005+02:00

Nie lubię tego.

Mam: wakacje, wolny czas od rana do nocy, zero obowiązków i pełno pomysłów na fajnie spędzony czas.

Nie mam: znajomych w mieście (wyjechali).

Czytanie książek mnie nudzi (no ile można???), oglądanie filmów dla odmiany też, seriale nadrobiłam. Pojeździłabym na rowerze, ale został w rodzinnym mieście, poskakałabym na skakance, ale zapomniałam ją przywieźć...

Kurczę, w takich chwilach jak ta mam ochotę zasiąść przed biurkiem i zakuwać - przynajmniej wtedy nie narzekałabym na nudę, wiedziałabym, że mam i muszę coś robić.

Na szczęście jutro jest poniedziałek - będę mogła iść na uczelnię pozałatwiać sprawy związane z praktykami i do lekarza - sprawdzić jak dużo zdrowia zjadł mi pierwszy rok medycyny :)

End of story

2010-06-20T12:59:00.005+02:00

Wczoraj dowiedziałam się, że mój daleki 38-letni kuzyn zmarł na raka mózgu.

Wszystko zaczęło się i skończyło w przeciągu 3 tygodni.

Ból głowy - wizyta u lekarza - badania - diagnoza - operacja - chwilowa poprawa - gorączka - koniec...

Nie znałam go, ale ucieszyłam się, że jego cierpienie trwało tak krótko. To o wiele lepsze niż poddawanie się leczeniu, które w razie niepowodzenia skazałoby go na wegetację. Męczyłby się może miesiącami, może latami, a gdy chciałby zakończyć swoją marną, bolesną egzystencję, nikt nie mógłby mu w tym pomóc - bo przecież eutanazja jest zabroniona...

Ta informacja utwierdziła mnie w przekonaniu, że warto samemu zakończyć swoje życie w chwili, gdy nie ma już z nas pożytku, a nasza niedołężność i zależność od najbliższych jest dla nich ciężarem. Mimo że mój chłopak na taką informację reaguje alergicznie, ja i tak obstaję przy swoim - kiedy będę już stara lub nieuleczalnie chora (jak ja się tego boję!), uporządkuję wszystkie sprawy, spotkam się ze wszystkimi bliskimi, rozstanę z nimi w przyjaznej atmosferze, po czym wrócę do siebie i umrę tak, jak każdemu się marzy - we śnie...

... ale póki co cieszę się życiem, bo jestem zdrowa, szczęśliwa, niezależna i chcę jeszcze wiele rzeczy zobaczyć i osiągnąć :)

Carpe diem, ale memento mori?

WAKACJEEEEEEEEE!!!

2010-06-19T17:00:00.006+02:00

Tak mi dobrze, tak radośnie, bo mam Ciebie, dziękuję Ci za to, że jesteś (czasie-na-lenistwoodpoczyneknicnierobieniespaniebeletrystykęprzyjaciół), merciii! :)

Dokładnie od 7 dni moje życie przypomina bajkę. W pełni zasłużone wakacje (3,5 miesiąca!!!) w końcu przyszły i czerpię z nich pełnymi garściami. Śpię po 10 godzin, robię sobie domowe spa co drugi dzień, spotykam się ze znajomymi, czytam ciekawe, odprężające książki, niczym się nie stresuję, nigdzie nie śpieszę, niczym nie przejmuję. Doprowadzam też mój organizm do porządku - przez ten cały stres zniszczyła mi się cera, osłabiły włosy i paznokcie. Sprawdzam też, jak to jest mieć magnez w organizmie (detoks kawowy) :) Żyć, nie umierać :)

Bardzo przeżyłam egzamin z anatomii. Na mojej uczelni składa się on z 2 części: praktycznej i ustnej. Gdy we wtorek wróciłam do domu ze szpilek, od razu zabrałam się za powtórkę czynnościówki z OUNu - miałam to przeczucie, że zdałam i że teraz czeka mnie starcie z egzaminatorem. Świadomość, że mogę być zapytana o właściwie wszystko, odbierała mi chęć do życia i jak nic nigdy wcześniej po prostu paraliżowała. Przez 3 dni, przesycone do granic możliwości anatomią, nieustannie bolała mnie głowa - rano i wieczorem, przed zaśnięciem i po przebudzeniu, na leżąco i stojąco - NON STOP. W przeddzień egzaminu doszły do tego mdłości i panika, bo bufor anatomiczny już miałam zapełniony, a jeszcze tyle rzeczy chciałam powtórzyć! Moja ambicja, żeby nie być przeciętną, kiedyś mnie zabije...

Okazało się, że jednak cały rok zakuwania i obracania się wśród tych samych tematów zostawił ślad w mojej głowie - bez problemu odpowiedziałam w trakcie egzaminu na pytania (badanie tętna na kończynie dolnej, unaczynienie trzustki, układ bodźco-przewodzący serca i jego unaczynienie) i co więcej - dostałam za to 4,0! :) Dzięki tej malutkiej cyferce w indeksie, w przyszłym roku co miesiąc będą wpływać na moje konto jakieś 3 stówki stypendium naukowego :) Ile butów i książek można za to kupić! :) Czy muszę dodawać, że ból głowy, stres i niechęć do życia zniknęły jak ręką odjął? :D

Teraz jestem w moim rodzinnym mieście i relaksuję się za wszystkie czasy. Dzisiaj w planach grill u siostry :) Kiełbaso z serem - przybywam! :)

Nanananana :)

2010-01-20T12:14:00.004+01:00

Zdałam, zdałam, zdałam, zdałam! I to na 4! Wszystkie moje kolokwia z anatomii zdałam na 4 w pierwszym terminie, co daje mi... średnią 4.0! :):):)

Najbardziej rozwaliło mnie pytanie o kręcz szyi :D Nie miałam zielonego pojęcia co to jest, ale jako osoba inteligentna postanowiłam zaryzykować i wyrazić swoje przypuszczenie - porażenie nerwu dodatkowego. Bingo! :)

Teraz już tylko została mi do zrobienia prezentacja z angielskiego (o porodzie ;) i do odbębnienia szpilki semestralne i mogę zacząć przygotowania do wyjazdu na ferie! Będzie to trudne, bo wykupiłam tylko bagaż podręczny (10 kg), a jadę na ponad dwa tygodnie do kraju, gdzie jest teraz 15 - 17 stopni w dzień :) Muszę spakować jakieś lekkie ciuchy i buty, bo inaczej się tam w kurtce i kozakach ugotuję ;)

TRALALALA, jak mi dobrze i wesoło, nanananananana :)

Pozdrawiam wszystkich sesjujących się i trzymam kciuki! Powodzenia! :)

Wstrząsające odkrycie

2010-01-17T16:47:00.002+01:00

Dzisiaj, buszując sobie na naszej-klasie, natrafiłam na zdjęcie kolegi z podstawówki (z którym przez całe 2 tygodnie chodziłam w V klasie :D), który oświadczył się swojej dziewczynie na studniówce. Weszłam na profil tej dziewczyny, a ona na zdjęciu głównym umieściła klęczącego przed nią A., wkładającego pierścionek na palec...

To jest niesamowite, że jesteśmy ciągle tacy młodzi, a już na tyle dorośli, żeby móc podejmować decyzje o zakładaniu rodziny. I na tyle głupi, żeby te rodziny przypadkiem, na drodze wpadki, zakładać ;) Cały czas nie mogę się nadziwić, gdy kolejni znajomi chwalą się na wyżej wymienionym portalu zdjęciami swoich dzieci - rocznych, dwuletnich... Ja za miesiąc kończę 20 lat, jestem w związku z facetem od prawie 6 lat, ale jakoś nie widzę siebie jeszcze ani w roli żony, ani matki (chociaż o tym sobie po cichu, jak każda baba, marzę).

Jak te dzieci szybko rosną, chciałoby się na koniec powiedzieć...

Jestem geniuszem :P

2010-01-14T08:15:00.003+01:00

Po pierwsze - po moich wczorajszych modłach niebo stało się przeniebieskie i słońce świeci jak szalone - hurra!

Po drugie - wstałam o 6:45, żeby na 9:00 iść na wf, wyszłam na autobus, postałam chwilę na przystanku, a gdy zobaczyłam mój autobus, uznałam, że jest mi zimno i nie chce mi się iść na wf. Więc się zawróciłam do domu :D Co z tego, że jutro, mimo wolnego dnia (bo kolokwium z cytofizjo mam już zaliczone :D), będę musiała godzinę przedzierać się przez miasto, żeby moje dzisiejsze wahania zdania ;) odrobić :D

Po trzecie - anatomia ciągle sprawia mi przyjemność :) Jestem tylko ciekawa, czy mój plan z zostawieniem sobie najgorszego (ucho i nerw trójdzielny) na weekend przedkolokwialny to dobry pomysł. No bo co, jeśli już będę miała zapełniony bufor anatomiczny i nic więcej nie uda mi się w głowie upchnąć?

P.S. THC JEST ZUE!

Słońce, o Słońce!

2010-01-13T11:26:00.007+01:00

Ukaż swe żółte (niczym obsikany śnieg...) oblicze i podgrzej trochę tyłki swoim stęsknionym przyjaciołom w zaśnieżonej, zasolonej Polsce!!!

Nie lubię zimy!

P.S. Nie minęła godzina od opublikowania tego posta, gdy zza chmur wyszło... SŁOŃCE! Mam w sobie cudowną moc! :)

Skojarzyło mi się to z ostatnim odcinkiem pierwszej serii "How I met your mother", gdy Ted wykonał skuteczny raindance :D

Przefart roku!

2010-01-08T18:35:00.002+01:00

Jestem w czepku urodzona chyba. No bo jak inaczej wyjaśnić to, że dzisiaj, mimo stresu i zaledwie kilku dni nieefektywnej nauki (przerywanej rundkami Mortal Kombat z M. i wyjściami na pizzę) zaliczyłam kolokwium z cytofizjologii? USTNE! Ze straszną panią H.! Ja, która oponowała tyle razy przeciwko jej pomysłom, ja, która wczoraj rozdziawiała usta, gdy inni ludzie z grupy (niektórzy z nich nie zaliczyli...) rzucali nazwami białek na prawo i lewo!

Zadała 3 pytania (tak jak zapowiadała). Ja musiałam powiedzieć, jak jest zbudowana błona komórkowa, jak przebiega transport białek do mitochondrium i jak białka są degradowane w komórce. Odpowiedziałam na wszystko!!! Grupy późniejsze miały bardziej szczegółowe pytania, np. o szczegółową budowę kadheryny o_O

Oprócz słodkiego: "no dobrze, zaliczę wam" usłyszałam też dzisiaj: "dobrze, mogę paniom odpuścić tę jedną nieobecność na w-fie" - czyli już nie będę musiała się katować fitnessem 2 dni pod rząd w ramach odrobienia (po dzisiejszym umieram z bólu nóg).

A na koniec dwie anegdotki.

Wczorajsze ćwiczenia z anatomii.
Dr: ... przez szyłę żyjną wewnętrzną...

Koleżanka dzisiaj na w-fie:
A.: W zeszłym roku jakaś dziewczyna miała na egzaminie pytanie: "Jak zacewnikowałaby Pani mężczyznę?". Powiedziała, że by GO postawiła. Egzaminator spojrzał na nią i mówi: "Może jeszcze by Pani pacjenta na brzuchu położyła?". Po czym zadał jej pytanie: "A jak są unerwione wargi sromowe - czuciowo czy ruchowo?". Dziewczyna: "Ruchowo". Egzaminator: "A umie Pani swoimi zaklaskać?" :D:D:D

Najprawdziwsza z prawd...

2010-01-07T06:38:00.002+01:00

[mancinek] Wy tam na tej medycynie pewnie ostro kujecie przed egzaminami, co nie?
[ruski] no raczej
[ruski] jutro mam egzamin na 8 i już mnie głowa boli
[mancinek] omg, a Ty tam jeszcze objazdy masz teraz na uczelnię, nie? To o której musisz wstać jak n 8?
[ruski] wstać? Dobry żart.

Źrodło: bash

Tired Professional :/

2010-01-04T19:41:00.002+01:00

Jestem zmęczona.

Tak, wiem - święta się dopiero skończyły, w czasie wolnym niewiele się uczyłam, ale i tak już tej nauki mam dość. Cytofizjologia mnie nudzi i naprawdę, ale to tak serio serio mam gdzieś, czy Cdk 2 jest aktywowana przez cyklinę A, B, C czy X! Najbardziej mnie wkurza to, że baba wredna i tak nikogo nie puści w pierwszym terminie i trzeba będzie chodzić do niej i się przed nią płaszczyć, żeby zaliczyła...

A jutro na anatomii mam mieć oko i ucho. Oczywiście nie przeczytam ani strony o tym, bo mi szkoda czasu przed kolokwium z cytofizjo, co sprawi, że 2,5 godziny w śmierdzącym prosektorium będzie STRACONE.

Włączył mi się zmęczony maruder.

I nawet już mi nie poprawia humoru fakt, że piper po łacinie to pieprz.

Znalazłam sobie najlepszy czas na chorowanie

2009-12-20T12:48:00.003+01:00

Przez dwa miesiące nic - ani kataru, ani bólu gardła, ani temperatury. Musiałam się przeziębić na przyjazd M., no po prostu musiałam. Siedzę teraz zasmarkana w dresie i popijam Febrisan i hektolitry herbaty z cytryną, zamiast pić wino i robić rzeczy wysoce nieprzyzwoite z ukochanym...

A tak w ogóle to dziwnie mi. Związek na odległość oddala.

Jak mi dziś wesoło :)

2009-12-15T18:44:00.002+01:00

Na wykładzie z anatomii (temat: nerw twarzowy i mięśnie wyrazowe twarzy) doktor zachęcał nas do robienia zdjęć slajdom. Ludzie nie powyłączali dźwięku migawki, więc co chwila było to takie "klik" i się można było poczuć jak na konferencji jakiejś :D Jeden slajd wywołał powszechne "awww":

Prawda, że jest przesłodki? :):):)

A na prosektorium też było zabawnie. Przychodzą do nas na ćwiczenia dziewczyny z drugiego roku, które są w kole anatomicznym. Pokazują nam różne rzeczy na preparatach i mówią, czego się uczyć, a co olać - czyli są baaaardzo pomocne :) Dzisiaj pokazały mięsień, który odchodzi od kącika ust w dół (i oczywiście jak na każdym preparacie był odcięty, bo przez swoje powierzchowne położenie wszystko zasłania :) i zapytały, co to jest.

Michał: Plastyma?

Oczywiście wszyscy wybuchnęli śmiechem :) Dla niewtajemniczonych chodzi o mięsień szeroki szyi - po łacinie: platysma :)

Jeszcze tylko jeden wf, jedno głupie zaliczenie z angielskiego i jedna histologia - a później słodkie, błogie, świąteczne lenistwo! :):):)

Wykład o krtani

2009-12-14T19:13:00.003+01:00

Dr: Przyszła do nas pacjentka, która miała problemy z oddychaniem. RTG nie wykazało żadnych zmian płuc, więc zleciliśmy CT głowy, które widzicie Państwo na slajdzie. Okazało się, że woreczek krtaniowy się zamknął, zebrał się w nim śluz i powstała torbiel, zamykająca częściowo światło krtani. Pod kontrolą USG szybko odessaliśmy śluz z torbieli i wypisaliśmy pacjentkę. Oczywiście taka torbiel ma tendencję do samoodnawiania się, więc spodziewaliśmy się powrotu pacjentki. Wczoraj miała ona operacyjnie udrożniony woreczek krtaniowy i teraz chora jest zdrowa.

Uwielbiam te studia za takie teksty :)

Lubię pomagać ludziom

2009-12-14T15:07:00.003+01:00

- staruszce z ciężką torbą pełną zakupów, która próbuje wejść po nieruchomych ruchomych schodach
- niewidomej, która nie wie, że jest jeszcze czerwone i że nie powinna wchodzić na jezdnię, bo z dużą prędkością skręca na nią mercedes
- kobiecie, która po zderzeniu z przechodniem w podziemiach upadła na biodro i zdiagnozowała u siebie złamanie szyjki kości udowej (bo to pani chirurg była)
- sąsiadce, która o kulach próbuje wtaszczyć ciężki wózek z zakupami, pomimo jej okrzyków, żeby nie pomagać, bo to przecież ciężkie jest :D
- dwóm studentom pierwszego roku ratownictwa, którzy zalani w trupa spadli ze schodów przy metrze i jeden sobie rozciął skórę na głowie :)

Może to zabrzmieć jak przechwalanie się, ale musiałam zrzucić to z serca, bo takie małe dobre uczynki, które ja wykonuję (JA!) napawają mnie szczęściem i poczuciem przynależności do świata :)

W przeciągu kilku godzin się okaże, czy mam z głowy łacinę. Mam nadzieję, że zaliczę...

Zgubiłam gdzieś koncentrację i chęci

2009-12-13T10:57:00.002+01:00

Znalazcę prosi się o niezwłoczny kontakt, bo czas bardzo szybko ucieka...

To już jest problem. Od dwóch tygodni, czyli od kolokwium z OUNu, nie umiem znaleźć w sobie siły do roboty. Śpię po 9-10 godzin, nie przepracowuję się za bardzo, a i tak chodzę zmęczona, zniechęcona i nie do życia. Trochę mnie to wkurza, zwłaszcza, że chciałabym teraz spiąć poślady i nauczyć się trochę na histologię i anatomię, żeby w święta nie zatapiać się w Bochenku i Albertsie. Ale nie mogę się skoncentrować, moją naukę co chwilę przerywa ciekawy cień na ścianie, migoczące światła za oknem, sygnał przejeżdżającej karetki, pragnienie, głód czy chęć przeciągnięcia się. I mimo że wszelakich świąt rodzinnych szczerze nie znoszę, to w tym roku ich się nie mogę doczekać - potrzebuję kontaktu z ludźmi zupełnie niezwiązanymi z medycyną, którzy mnie dobrze nakarmią i rozweselą.

Kto jest chętny, by dać mi kopa, żebym się wzięła za naukę? Zero konsekwencji gwarantowane :)

Położnictwo

2009-12-12T15:23:00.003+01:00

Na prośbę R. (dzięki za miły komentarz! :) postanowiłam zamiast uczyć się na poniedziałkowe zaliczenie z łaciny, opisać moją przygodę z położnictwem :)

Wszystko zaczęło się od tego, że w imię miłości odrzuciłam możliwość studiowania w innym mieście niż W. - dlatego też po maturze nawet nie przyszło mi do głowy, żeby składać papiery do Białegostoku czy Lublina (jestem głąbem matematyczno-fizycznym, więc zdawałam podstawową fizykę - to zawęziło listę potencjalnych uczelni). Oczywiście brałam pod uwagę możliwość niepowodzenia w rekrutacji, ale że w W. nie można jednocześnie aplikować na lekarski, lekarsko-dentystyczny i farmację, to planem B stało się dla mnie położnictwo - miało ciekawy opis w informatorze dla kandydatów, wydawało mi się ciekawsze niż pielęgniarstwo czy ratownictwo medyczne. Traf chciał, że zabrakło mi 9 punktów na lekarski, a na położnictwie miałam 2 wynik w rekrutacji - mój los na najbliższy rok został przesądzony...

Początkowo było mi wstyd - dla wszystkich znajomych to było oczywiste, że Natka zostanie lekarzem. Przed studiami, podobnie jak większość ludzi, utożsamiałam zawód położnej z ukierunkowaną, wyspecjalizowaną pielęgniarką, dlatego nie mogłam znieść myśli, że znajomi będą mnie za jakąś pigułę uważać (no offence :). Na szczęście położna to coś więcej niż pielęgniarka, czego dowiedziałam się na zajęciach :) Jest jedna podstawowa różnica: pielęgniarka jest podległa lekarzowi, położna jest jego partnerem. Pielęgniarki nie mogą zrobić same właściwie nic, to znaczy wszelkie zabiegi medyczne wykonują TYLKO na zlecenie lekarza. Położna natomiast ma swobodę działania - sama może zadecydować o zabiegu czy podanych lekach (oczywiście nie wszystkich).

Studia od samego początku są bardzo zawodowe - uczyłyśmy się (pomijam tego jednego chłopaka na roku, który wyleciał, bo na praktykach w szpitalu pukał noworodki w ciemiączka...) przydatnych i ciekawych rzeczy. I tak:

- na technikach położniczych uczyłyśmy się, jak przyjąć (nie "odebrać"! :) prawidłowy, niepowikłany poród, jak wypisać partogram - czyli kartę przebiegu porodu, jak wybadać jeszcze przed porodem, gdzie dzidziuś ma główkę, a gdzie pupę :), jakie pozycje ułatwiają poród. Miałyśmy śmieszne zajęcia praktyczne - na fantomie symulującym uda i miednicę kobiety musiałyśmy krok po kroku pokazać ruchy płodu (= lalki z plastikową główką z zaznaczonymi ciemiączkami i przyczepioną pępowiną :) podczas porodu, kiedy wskazane jest cięcie krocza czy użycie kleszczy lub wakum - pozwólcie, że nie będę się w szczegóły zagłębiać :)

- na podstawach opieki położniczej uczyłyśmy się, jak wyglądają zajęcia w szkole rodzenia, dlaczego poród w domu jest dobry, jakie są fazy porodu i jakich zachowań ze strony rodzącej się spodziewać na danym etapie (słynny "kryzys siódmego centymetra" - kobiety kurwią i każą wyjmować z siebie tego cholernego bachora :D), jakie prawa ma rodząca (np. samodzielna sala, poród rodzinny), jak udzielać porad laktacyjnych, czyli jak ułatwiać mamie karmienie dziecka itp.

- na podstawach pielęgniarstwa uczyłyśmy się podstawowych zabiegów pielęgnacyjnych - to były jedne z moich ulubionych zajęć, głównie dzięki prowadzącej :) miałyśmy dużego manekina o męskiej twarzy i narządach rodnych kobiety, którego myłyśmy, cewnikowałyśmy, któremu zmieniałyśmy pościel i robiłyśmy lewatywę :) w drugim semestrze (po moim odejściu) dziewczyny uczyły się wkłuwania do żyły, robienia zastrzyków domięśniowych itp.

- na badaniu fizykalnym uczyłyśmy się... przeprowadzać badanie fizykalne :) patrzyłyśmy sobie w gardła, nosy i uszy :) badałyśmy brzuchy, słuchałyśmy płuc, serca. Mimo że położne tego w praktyce nie wykonują, zajęcia były ciekawe i przyjemne.

- o anatomii nie będę za dużo pisać, bo poziom był żenująco niski i jestem pewna, że połowa studentek nie ma w tej chwili pojęcia, jak jest unaczyniona macica...

- a o biofizyce, biochemii, parazytologii, pedagogice i angielskim powiem tylko tyle, że trzeba je odbębnić, ale jakichś specjalnych radości to one nie dostarczają.

Wiele się podczas swoich studiów nauczyłam, wiele mitów, w które wierzyłam, zostało obalonych. Cudowne jest to, że na położnictwie już od pierwszego roku ma się kontakt z praktyczną medycyną, że ta wiedza nie jest tylko teoretyczna, książkowa. Ciężko było mi rzucić te studia, bo dostarczały mi one mnóstwa satysfakcji i czystej radości. Osoby, które mnie uczyły, utwierdziły mnie w przekonaniu, że ta dziedzina medycyny jest piękna, ciekawa, dostarczająca wrażeń i nienudząca się. I mimo że ginekolog położnik jest wzywany tylko do powikłanego porodu (bo fizjologią zajmują się wyłącznie położne), to i tak chcę nim zostać i obracać się przez całe życie w świecie kobiet i ich narządów rodnych :)

Wszystko kręci się wokół seksu :)

2009-12-12T15:18:00.003+01:00

Ćwiczenia z anatomii. Rozmawiamy o pniu współczulnym (może kiedyś zrozumiem, co to jest...). Asystent (Dr) pyta o unerwienie autonomiczne różnych struktur.

Dr: A mięśnie dookoła włosków jak są unerwione - współczulnie czy przywspółczulnie?
Grupa: odpowiada
Dr: A w ogóle to jak te mięśnie się po łacinie nazywają?
Michał: Musculus errector pili.
Dr: A po polsku?
Ja: Mięśnie wzwodowe?
Dr: Głodnemu chleb na myśli?

Dobra wentylacja to podstawa

2009-12-08T18:06:00.003+01:00

Prosektorium na mojej uczelni jest podzielone na kilka sal - są 2 większe i 2 mniejsze. W każdej sali zajęcia ma kilka grup, na mojej mniejszej sali jest ich 3. Przypadają na nas zwłoki dwóch osób, które, nie oszukujmy się, śmierdzą. Kiedy ponad trzydzieści osób chucha (jakie śmieszne słowo! :D) i dwoje zwłok (?) paruje formaliną i nie tylko, atmosfera robi się ciężka i trzeba otworzyć okno, żeby nie zejść z tego świata z powodu uduszenia :)

Jak się dzisiaj okazało nie wszyscy dbają o świeże powietrze. Jako że na naszym preparacie nie było widać mięśni szyi, to udaliśmy się pod koniec ćwiczeń do dużej sali obok. Tuż po przekroczeniu progu uderzyła w nas fala gorąca i tego specyficznego zapachu ciał. NIKT nie otworzył w tej sali okien!!! Podeszliśmy do jednego wyjątkowo otłuszczonego preparatu (im więcej tłuszczu, tym bardziej śmierdzi) i muszę powiedzieć, że nie dało się nad nim pochylić, żeby coś zobaczyć, bo nie można było oddychać tą przykrą wonią. W prosektorium jest wprawdzie instalacja wentylacyjna, ale nie na tyle wydolna, żeby te wszystkie chuchy i wyziewy ;) odprowadzić. Suma summarum ta mała wycieczka uświadomiła mi, że dobrze, że trafiłam do tej grupy, tego asystenta i tej sali, a nie innej :)

Dzisiaj jakby na przekór poprzedniemu wpisowi mam bardzo miły dzień. Ludzie mi mówili, że ładnie wyglądam, pytali mnie o jakieś struktury anatomiczne, przytrzymywali atlas, żebym mogła na jego podstawie coś odnaleźć i zidentyfikować. Małe rzeczy, a na wiele godzin poprawiły mi humor :)

A jutro wolne! I jak tu nie mieć banana na twarzy??? :)

Przebić barierę skóry

2009-12-08T11:11:00.003+01:00

Największym stresem, związanym z wykonywaniem na człowieku zabiegów (czyli np. zakładaniem wenflonu), jest przezwyciężenie strachu, że zrobi się temu człowiekowi krzywdę. Mój wczorajszy debiut z wkłuwaniem się w żyłę nie należał do udanych :( Oczywiście ofiar w ludziach nie było, ale wrzaski z bólu owszem... Mój błąd polegał na tym, że wbiłam się igłą pod skórę, a nie w światło żyły, czym sprawiłam koleżance (podobno) ogromny ból. Kiedy ona zaczęła krzyczeć, ja się bardziej zestresowałam, ręce zaczęły mi się trząść i oczywiście straciłam trzeźwość myślenia. Dobrze że pan docent z OIT siedział obok i nadzorował, i nakierował moją rozdygotaną rękę w dobre miejsce.

Zasada wczorajszych zajęć była prosta - wkłuwasz się, jeśli dasz się pokłuć. Nie każdy miał prawo dać swoje dłonie do ćwiczeń z racji posiadania bardzo słabych, cienkich żył, dlatego też nie mógł na nikim eksperymentować. Ja postanowiłam użyczyć jednej słabo-żylnej :) koleżance swoją drugą rękę - wbiła mi się ona pod skórę, co rzeczywiście trochę bolało, ale ja nie dałam temu upustu w postaci krzyku i późniejszego afiszowania się z moim ogromnym bólem, cierpieniem i widmem krwiaka...

Zmierzam do tego, że powinniśmy być dla siebie oparciem. Każdy z nas robi pewne rzeczy pierwszy raz i ryzyko, że coś nie wyjdzie, jest duże. Po co dodawać nowicjuszowi stresu, zamiast powiedzieć: "hej, spoko, nic się przecież nie stało"? Nie będę ukrywać, że moje ego bardzo ucierpiało po wczorajszym niepowodzeniu, no bo ja, była studentka położnictwa, osoba, która już się takich rzeczy (ale tylko teoretycznie) uczyła, popełniłam błąd? Najbardziej nie mogłam znieść dziwnych spojrzeń ludzi z grupy, choć może te spojrzenia były tylko wymysłem mojej chorej ambicji?

Nie lubię nie być w czymś dobra, być niedoskonała. Nie lubię czegoś nie umieć.

Dlaczego warto czytać grube podręczniki

2009-12-06T20:47:00.004+01:00

Każdy kandydat i późniejszy student medycyny wie, że jego guru na pierwszym roku powinien być Adam Bochenek (i zawsze pomijany Michał Reicher :D). Często jednak, przemęczony i zrażony kwiecistym językiem autora (próbka poniżej), żak przerzuca się na skrócone i zawierające tylko najważniejsze aspekty podręczniki, które oszczędzają mu czas i nerwy :) A szkoda, bo takich perełek, jakie ja ostatnio znajduję napisane małym drukiem, nie zawiera żaden Skawina ani Pituchowa :P

No bo to nie jest najważniejsze, że:

- "czynność gruczołu tarczowego (...) ma zasadnicze znaczenie dla przemiany materii i w związku z tym - dla rozwoju i ukształtowania duchowej i cielesnej osobowości" :)
- "kobiety mają nie tylko stosunkowo, ale nawet bezwzględnie cięższą tarczycę" - ach ta emfaza! :)
- "podczas menstruacji, po spółkowaniu i w czasie ciąży gruczoł tarczowy jest powiększony"
- i moje ulubione, cisnące poniższy komentarz na usta: "według starych podań obrzmienie szyi kobiecej po pierwszym spółkowaniu jest jego niezawodną oznaką"

Komentarz mój brzmi następująco: nie dość, że u kobiet zostaje podczas pierwszego razu, eee... spółkowania :D przerwana błona dziewicza, to jeszcze się tarczyca powiększa? Taki zapalony anatom od razu powie, że kobieta miała innych partnerów przed nim, a taka zapalona "anatomka" to co może? Uwierzyć na słowo? Phy.

Właśnie uświadomiłam sobie, że to już drugi post z serii "mądrości Adasia Chlebka", więc chyba dostanie on swoją własną nominację :)

Swoją drogą Adaś zasługuje na podziw - taki był chłop zakochany w tym babraniu we flakach, że gdy odsunięto go od pracy zawodowej, to wstrzyknął sobie jad trupi i tym heroicznym (?) czynem zakończył swój żywot. Pozostawił jednak po sobie grube i ciężkie dziecko - podręcznik - cegłę :) Spłodzone razem z niewspominanym kolegą Michałem :D

Darcie skóry i dwa słowa o sutkach :D

2009-12-02T15:41:00.005+01:00

Jutro zaczynam głowę i szyję na anatomii i mam przygotować się na ćwiczenia m. in. z budowy skóry i gruczołów skórnych. Nuda? Nie do końca :D

Czy wiesz, że:

- skóra przeszczepiona z jednego miejsca w drugie zachowuje swoje pierwotne właściwości? Czyli np. jest tak owłosiona jak była, tak dużo się poci, wydziela tyle samo łoju. Wyobrażacie sobie np. skórę z owłosionej nogi faceta w kształcie, powiedzmy, koła na jego nieowłosionych plecach? :D

- istnieje coś takiego jak podskórne kaletki zawodowe, o których Bochenek pisze: "rozwijają się u pracowników fizycznych. Znane są np. kaletka podskórna szmaciarzy, która wytwarza się w okolicy lędźwiowej przez ocieranie się kosza na szmaty, czy kaletka froterów podłóg, która powstaje przez ocieranie się rzemienia szczotki o przegub stopy. W medycynie sądowej kaletki te mogą nieraz służyć do zidentyfikowania zawodu osób, które je uprawiały".

- brodawki sutkowe mają swoją własną erekcję :)

- jeżeli aparat wieszadłowy sutka (warstwa tkanki łącznej wiotkiej) jest słabo rozwinięty, to sutek opada i staje się sutkiem obwisłym :D

Mnie to rozbawiło prawie do łez :)

Chwile szczęścia, chwile niepewności

2009-12-02T11:25:00.006+01:00

Mam szczęście czasami. Albo po prostu jestem dobra :D

Zdałam wczoraj kolokwium na 4 (!!!), co dało mi średnią 4,0 z dotychczasowych sprawdzianów ;)

Kiedy moja trójka podchodziła do "kącika kolokwialnego" - wszyscy byliśmy bladzi jak fartuchy :D Kiedy od rzeczonego kącika odchodziliśmy, wszyscy mieliśmy wypieki na twarzy z wrażenia :) Nikt nie spodziewał się tak rozbudowanej części praktycznej - mieliśmy "szpilki" z modelu mózgowia, z prawdziwego mózgu i z obrazów tomografii komputerowej (na których nic nie było widać...). Wszyscy zakuwali drogi, a z dróg pytanie nie padło chyba ani jedno :) Pan Doktor Noszący Martensy pytał o szczegóły, nawet o jądra nerwów czaszkowych - gdzie są, jaki mają charakter, czy łączą się z innymi. Co zabawne, ale i przerażające, to fakt, że zapytał mojego kolegę o ściany jamy bębenkowej :D Kolega skwitował to krótkim: "Żartuje pan???". Nie żartował :) I od tej pory na każdym kolokwium padnie jedno pytanie z poprzednich działów, pysznie po prostu :)

Sukces większości z nas uczciliśmy pizzą i piwem, były pogaduchy o życiu (co normalni ludzie na co dzień praktykują) i o anatomii (co robią studenci medycyny...).

Po powrocie do domu miałam nieprzyjemną rozmowę z M. Związek na odległość nam nie służy. Bardzo dużo się kłócimy, ja mam do niego pretensje, że za mało mówi o tym, co u niego i że muszę to z niego wyciągać, on już nie może znieść mojego ciągłego gadania o stresie, anatomii. Moim zdaniem nasz związek nie opiera się teraz na zaufaniu, wsparciu i spędzaniu wspólnie czasu, tylko na usilnym podtrzymywaniu go przy życiu... Nie umiem znaleźć recepty na udany związek na odległość i byłabym wdzięczna, gdyby ktoś mi taką receptę podał...

Postanowiłam zrobić sobie tatuaż :) Chodzi to za mną od jakiegoś roku, ale M. zawsze był temu przeciwny. Postanowiłam jednak nie przejmować się więcej jego zdaniem w tej kwestii, skoro on ma gdzieś moje zdanie o trawce, i spełnić swoje marzenie :) Upatrzyłam sobie motyw (gwiazdki), upatrzyłam sobie miejsce (kark), znalazłam salon, gdzie tatuuje najlepszy koleś w Polsce i teraz tylko czekam na piątek, żeby się tam wybrać :) Już się nie mogę doczekać :):):)

Jutro kolokwium z anatomii... Aaaa!

2009-11-30T15:01:00.007+01:00

Im więcej się uczę, tym mam większą pustkę w głowie. Hm. :/

Pewnie w styczniu będę marudzić, że już mam jej dość, ale dzisiaj MARZĘ o głowie i szyi. OUNowi już dziękujemy, co za dużo to niezdrowo, tak?

Dla wszystkich, którzy się dzisiaj tak pięknie oburzyli na wieść o moim ustnym zaliczeniu z cytofizjologii mam mały prezent - narysowany przeze mnie podczas jednej z prób uczenia się tego fascynującego przedmiotu komórkowy potwór :D

No to wracam do nauki. Dla odmiany...

Żale wkurzonej dziewczyny

2009-11-29T17:39:00.004+01:00

Trudno powiedzieć, czy marihuana jest zdrowa czy nie - nikt nie jest w stanie tak naprawdę udowodnić żadnej z powyższych racji. Każdy opowiada się za którąś z nich i w takim swoim przekonaniu żyje. I jest to ok dopóty, dopóki dwie bliskie sobie osoby nie mają kompletnie odmiennego zdania w tej sprawie...

Początkowo byłam zagorzałą przeciwniczką i gdy M. poszedł na studia do innego miasta, zabroniłam mu wręcz palenia tego świństwa. Po jakichś dwóch latach doszłam do wniosku, że zabranianie czegokolwiek jest głupie i zgodziłam się na kompromis - ok, pal sobie, jeśli chcesz, ale ja nie chcę widzieć Ciebie w stanie "po". Z takim układem trwaliśmy sobie do niedawna, do momentu wyjazdu M. na Erasmusa.

Jak powszechnie wiadomo Erasmus ZMIENIA. Dostajesz pieniądze z Unii i imprezujesz, obijasz się, zwiedzasz, pozwalasz sobie na różne szaleństwa w przekonaniu, że taka okazja już nigdy się nie powtórzy. Dla osoby na wyjeździe to super przygoda, ale dla osoby, która została w szarej rzeczywistości PRAWDZIWEGO życia, bywa to czasami megawkurzające. Jak na przykład dla mnie teraz fakt, że mój facet, obiecawszy wcześniej palenie "od czasu do czasu", ma już za sobą 3 dni pod rząd na haju... Jestem ciekawa, jakie zmiany degeneracyjne zaszły w jego mózgu przez ten czas :/

Takie chwile sprawiają, że nie jestem w stanie nic robić. O skupieniu się na nauce nie ma mowy, o wypoczynku też nie, bo coś ściska i gniecie w żołądku. Powinnam umieć się przystosować do nowej sytuacji, zdystansować się, ale nie potrafię - nie chcę, żeby facet, którego kocham za to, jaki jest (był?), się zmienił.

Znowu kupiłam sobie buty - jak je tylko zobaczyłam, oszalałam na ich punkcie :) Postanowiłam po czasie zdobyć na nie pieniądze i wystawiłam na Allegro 2 pary kozaków, których nie noszę - jeśli uda mi się sprzedać obie pary, to zarobię na moje nowe botki i jeszcze mi jakieś 5 złotych zostanie :D

Jutro na pierwszej pomocy będziemy mieć powtórkę z resuscytacji i dodatkowo zobaczymy, jak się obsługuje AED - automatyczny defibrylator, który tak często zostaje skradziony ze stacji metra :D A za tydzień będziemy się uczyć zakładać wenflon! :) Nie mogę się doczekać, bo gdy tylko się tego nauczę, mam zamiar znowu wybrać się na dyżur na porodówkę i już aktywnie działać, a nie tylko się przyglądać, co B. robi :) Może nawet sama zacznę peloty od KTG (kardiotokograf - bada częstość bicia serduszka maluszka w brzuchu) zakładać :D

Ta informacja powinna może pojawić się w pierwszym poście - na kierunek lekarski dostałam się za drugim razem. Gdy nie udało mi się pierwszy raz, poszłam na rok na położnictwo i to miało niezmierny wpływ na to, jakim lekarzem mam zamiar zostać ;) Swój debiut na porodówce miałam dopiero niedawno, gdyż po sesji zimowej roku ubiegłego :) przestałam chodzić na zajęcia i przygotowywałam się do matury - a tym samym ominęły mnie praktyki w szpitalu. Uczestniczenie w porodach fizjologicznych, ze znieczuleniem zewnątrzoponowym i cesarskim cięciu były niesamowitym przeżyciem i bardzo chętnie się nim dzielę, ale tutaj może później to zrobię, gdyż teraz, odrobinę oczyszczona z emocji, mam zamiar powrócić do skryptu z OUNu :)

Adieu!

Upside down!

2009-11-28T11:57:00.002+01:00

Pięć miesięcy temu wyprowadzałam się z jednego mieszkania, pokłócona (zresztą do dziś...) z moją przyjaciółką, miałam MNÓSTWO czasu, czekałam na wyniki poprawkowej matury z chemii, codziennie widziałam się z M.

Dziś studiuję medycynę (tu 5 miesięcy temu pojawiłoby się "JUPIII"). Mam mało czasu i dużo stresu. Mieszkam z dwiema trzydziestolatkami. Z M. się nie widuję, bo jest na Erasmusie. I żyję trochę jak we śnie...

Zamiast uczyć się do kolokwium z OUN-u (Ośrodkowy Układ Nerwowy dla niewtajemniczonych :) buszuję sobie w internecie i wynajduję różne ciekawe i nieciekawe strony, które w sposób niezwykły pochłaniają mi większość czasu wolnego... Do reaktywacji bloga zmotywowała mnie pośrednio doktor-bez-stetoskopu, od której strony z trudem się oderwałam. Lubię, kiedy ktoś z sensem, poprawnie gramatycznie i ciekawie opisuje dziedziny, które mnie szaleńczo interesują - czytaj moda i medycyna :)

Zawsze na około 2-3 tygodnie przed kolokwium z anatomii diagnozuję u siebie stressus praecoloquialis ;) Objawy są nieprzyjemne dla mnie i otoczenia:

- trudności w zasypianiu i koncentracji
- sny o treści wysoce nieprzyzwoitej (przed osteologią - czaszka, przed OUN-em - kresomózgowie...)
- duże ubytki jedzenia i kawy w kuchni (a na zakupy czasu ni ma...)
- poczucie samotności ("NIECH MNIE KTOŚ PRZYTULI!")
- tęsknota za położnictwem - prostym, niewymagającym, ciekawym
- zmienność nastroju, a zwłaszcza podwyższona drażliwość
- zwiększony apetyt na alkohol i tańce (ale czasu ni ma...)

Dzisiaj szczególnie dał o sobie znać objaw przedostatni. Chociaż myślę, że nawet po świeżo zdanym na 5 (błahahaha) kolosie z anatomii moja reakcja na dzisiejsze rewelacje byłaby identyczna. Do rzeczy.

Moja szanowna grupa, którą ja naprawdę lubię, zarządziła dzisiaj, że zaliczeniowe kolokwium styczniowe z cytofizjologii będzie ustne!!! Ja przepraszam bardzo, co za masochista przedkłada gadanie o białkach typu p44 CDC2 i innych głupich czynnikach transkrypcyjnych NF-kappaB nad test, w którym te wszystkie głupie nazwy i skróty są napisane??? Kto normalny zamiast w ciszy i spokoju napisać kolokwium (ok, kilka odpowiedzi jest możliwych w tym teście, ale jak już się człowiek nauczy, to chyba je wszystkie rozpozna?), skazuje siebie na rozmowę o CYTOFIZJOLOGII z babką, która studentów nie lubi, nazywa ich debilami i dziećmi-śmiećmi (dzieciami-śmieciami? :D)? :/

Życzę wszystkim udanych świąt z wujkiem Albertsem i wujkiem Bochenkiem...